در « تاريخ بغداد » نوشتهاند « 1 » ، ازين فضلا بشنوند و بعضى از ايشان گفتهاند كه آن خانه با خانه پيغمبر و مسجد آن حضرت و خانه ازواج همه متصل بودند به هم و همه از چوب و نى و علف بود و اگر آتش مىزدند همه مىسوخت چون مىشد كه اصحاب اين فكر نكنند و بيم آن نداشته باشند كه همه بخواهد سوخت و حال آنكه مسجد و قبر پيغمبر در آن ميان باشد ؟
دوم آنكه اشراف بنى هاشم و اعيان قريش با على بودند و اكثر ايشان در آن وقت در آن خانه بودند چون مىشد كه شمشير نكشند و جمعى را نكشند ؟
سيم آنكه مهاجر و انصار چون ساكت شدند و هيچ نگفتند با آن انقياد و محبتى كه با رسول اللّه و اهل بيت آن حضرت داشتند ؟
چهارم آنكه اين دلالت بر عجز على مىكند و هرگاه كسى در اين مرتبه عاجز باشد كه خانهء او و خانهء زن او و فرزندان او را خواهند بسوزانند و قادر بر رفع آن نباشد امامت او صحيح نخواهد بود و اگر قادر بود و دفع مضرت از نفس واجب است ، پس ترك واجب كرده باشد ؟
پنجم آنكه اين واقعه كم از كشتن عثمان و واقعهء كربلا نيست ، پس بايستى در همهء كتابها و تاريخها نوشته باشند و در شهرت همچو آنها باشد ؟
ششم آنكه تا فاطمه در قيد حيات بود بنى هاشم با أبو بكر بيعت نكردند و أبو بكر ايشان را تكليف نكرد و به مجلس او آمد و شد مىكردند و بعد از فوت فاطمه ، على به مجلس أبو بكر آمد و بيعت كرد چنانچه در اخبار واقع است پس اين خبر را صحتى نباشد ؟
جواب اين حرفها اول آنكه خانهء فاطمه عليها السّلام در ميان خانهها بود و آن قسم اتصالى
هامش
( 1 ) . تاريخ طبرى ج 2 ص 443 ؛ « خصائص » نسائى ص 121 ؛ بغوى ( مصابيح السنّة ج 4 ص 185 ) ؛ جامع الاصول حديث شماره 6675 ؛ صحيح بخارى ج 5 ص 36 ؛ صحيح مسلم ج 7 ص 141 ؛ فضائل الصحابة حنبل ج 2 ص 756 .