مؤاخذه روز جزا انديشه نكردند بلكه اين را انتقام كشيدن نام كردند و به اين عمل فخر و مباهات نمودند كه ما اين قسم كارها را مىتوانيم كرد و چنانچه اين طعنى است كه هر سه در آن شريكند مىتوان گفت كه در بر ايشان بستن هم طعنى بود كه هر سه در آن شريك بودند اگر مستحق طعن نمىبودند در بر ايشان بسته نمىشد ؛
دوازدهم از مطاعنى كه هر سه در آن شريكند عبادت لات و عزّى است كه هر كدام سى سال و چهل سال به عبادت بت مشغول بودند و پيشانى پيش بت بر زمين نهادند و زنّار بر ميان و بت در گردن و خاك كفر در پيشانى داشتند ؛
سيزدهم از مطاعنى كه هر سه در آن شريكند آنكه هر سه پرورش از شراب و گوشت خوك يافته بودند و غذاى صبح و شام چهل سالشان از اين دو جنس نفيس بود و مغز استخوان ايشان از آن قوت گرفته بود و ديگر آنكه عقد و نكاح پدر و مادر ايشان در ايام جاهليت شده بود به طريق كفّار آن زمان و از آن نحو نكاحى كه به سفاح شبيه است به هم رسيده بودند ؛
چهاردهم آنكه مدت مديد در مكه به اعتقاد مريدان خود مسلمان شده بودند و به نفاق زندگانى مىكردند و كفّار را از خود راضى داشتند ، نه همراه رسول به شعب رفتند و نه با جعفر طيّار و ديگران به حبشه رفتند و نه در آزارى كه اهل اسلام از كفار مىكشيدند يك بار شريك شدند و نه يك بار دفع آزارى و اهانتى از اهل اسلام كردند بلكه به ظاهر نيز با كفار شراكت مىكردند و همان نفاق بود كه جبلى و طبيعى شده بود كه در مدينه هم ترك آن نتوانستند كرد چنانچه بعضى از آن رقمزدهء كلك بيان خواهد شد ان شاء اللّه تعالى ؛
پانزدهم آنكه از سلاح و ميراث رسول خدا چيزى نزد ايشان نبود و ديگر آنكه بر ايمان ايشان اهل اسلام اتفاق ننمودند و بعضى از مسلمانان اعتقاد به ايشان داشتند و بعضى نداشتند و ايمان ايشان متّفق عليه امّت نبوده و نيست ؛
شانزدهم آنكه هيچگونه قرابتى و نزديكى به رسول خدا نداشتند و به دروغ
حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 340
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٣٤٠