لمحهاى بازآمده گفت : يا رسول اللّه ! او را ديدم كه در قيام بود با خود گفتم كه هرگز او را نكشم كه به نماز مشغول است ! ؟ پس آن حضرت اشاره به عمر فرمود كه تو بگير شمشير را و برو او را بكش كه از او فتنه بسيار بهم مىرسد . عمر شمشير را گرفته بعد از ساعتى بازآمد و گفت : يا رسول اللّه ! او را ديدم كه در سجود بود ، با خود گفتم و اللّه نخواهم كشت كسى را كه در سجده باشد ! ؟
پس پيغمبر رو به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كرد و فرمود كه يا على ! برخيز كه اگر او را دريابى خواهى كشتن و اگر او را بكشى در ميان امّت من خلاف نخواهد بود . و امير المؤمنين عليه السّلام چون رفت او را نديد پس برگشت و گفت : يا رسول اللّه ، نديدم او را .
فرمود : يا ابا لحسن ، به درستى كه امّت موسى بعد از او هفتاد و يك فرقه شدند ، يكى از آن ناجىاند يعنى رستگار و هفتاد ديگر در آتشاند و امّت عيسى عليه السّلام بعد از او هفتاد و دو فرقه شدند ، يكى از آن ناجىاند و باقى هالك و زود باشد كه امّت من هفتاد و سه گروه باشند ، يكى از آن صاحب نجات باشند و باقى گرفتار به عذاب ؛ پس امير المؤمنين عليه السّلام پرسيد كه « يا رسول اللّه ! ما الفرقة الناجية ؟ » ؛ يعنى كداماند آن فرقه ناجيه ؟ آن حضرت فرمود كه « المتمسّك بما انت عليه و اصحابك » ، يعنى آن كسانى كه راه و طريق تو و اصحاب تو را داشته باشند . در حال ، جبرئيل نازل شده اين آيه آورده كه
ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
« 1 » ؛ يعنى دامن در چيده از هر چيز تا گمراه گرداند مردم را از راه حق . و آن مرد اول كسى بود كه ظاهر شد از اصحاب بدعتها و گمراهيها و از ابن عباس مروى است كه آن مرد را امير المؤمنين صلّى اللّه عليه و آله در روز جنگ نهروان كشت و به « ذو الثّديّه » مشهور است و در شأن اوست كه
لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ
« 2 » ؛ يعنى او
هامش
( 1 ) . سوره حج ، آيه 9 .
( 2 ) . سوره حج ، آيه 9 .