حديث ديگر آنكه حنبل در « مسند » خود به چندين طريق نقل نموده « 1 » كه حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : « من آذى عليا فقد آذانى أيّها الناس من آذى عليا بعث يوم القيامة يهوديا او نصرانيا » ؛ يعنى هر كه ايذا و آزار كند على را و برنجاند او را ، پس به درستى كه ايذا و آزار كرده است مرا و چنان است كه مرا رنجانيده . و اگر كسى قطع نظر از اين حديث كند و به موجب « لحمك لحمى و دمك دمى و نفسك نفسى » « 2 » كه نيز پيغمبر ما صلّى اللّه عليه و آله مكرّر خطاب به آن حضرت فرمود ، چه مكرر مذكور شد كه تا رسول خدا از جانب اللّه ، شاه ولايت پناه را به شرفى سرافراز نيافته به حكم
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
« 3 » اظهار آن نفرموده و به حكم آيهء مباركه مباهله و اشاره پيغمبر عليه السّلام به حديث مذكور ، آن كسى كه نفس او نفس رسول و خون او خون رسول و گوشت او گوشت رسول باشد ، ايذاى او يقين كه ايذا و آزار رسول خدا خواهد بود و بعد از آن پيغمبر خدا فرمود : اى گروه مردمان ! هر كه ايذا و اهانتى رساند على عليه السّلام را ، بر انگيخته مىشود در روز قيامت يهودى يا نصرانى و حشرش با آن طايفه خواهد شد . و از اين حديث مشخص مىشود كه آن طور كسى داخل در امت پيغمبر آخر الزمان نخواهد بود كه انبياى سابقه آن همه آرزو مىكردهاند كه از امت او باشند .
و در حديث قدسى آمده كه حضرت عزّت - جلّ شأنه - مىفرمايد كه هر كه دشمنى با دوستى از دوستان من كند ، با من دشمنى كرده است . و هرگاه دشمنى با يكى از دوستان خدا آن ثمره دهد ، دشمنى با سيّد اوليا و نفس مصطفى و زوج فاطمه زهرا و پدر حسن مجتبى و حسين سيد الشهداء كه بعد از پيغمبر مهتر و بهتر و سيد و سرور دوستان خدايند چه نتيجه خواهد داد ؟ و چگونه ثمره خواهد داشت ؟
هامش
( 1 ) . مسند حنبل ج 3 ، ص 483 .
( 2 ) . احقاق الحق ج 4 ، ص 484 ؛ ج 15 ، ص 664 .
( 3 ) . سوره نجم ، آيه 3 .