است به هر مطلب كه بخوانند به اجابت مقرون است و مجرّب .
و ايضا در « مسند احمد حنبل » و در « جمع بين الصحيحين » و در « جمع بين الصحاح الستّه » مذكور است كه رسول خدا روزى خطاب به امير المؤمنين عليه السّلام كرده فرمود : « لا يحبك الا مؤمن و لا يبغضك الا منافق » « 1 » ؛ يعنى يا على ، دوست نمىدارد تو را مگر كسى كه مؤمن باشد ، يعنى اقرار به دل و زبان و تصديق به جنان و عمل به اركان داشته باشد ، و دشمن نمىدارد تو را مگر آنكه منافق باشد ، يعنى دلش با زبان يكى نباشد به زبان كلمه گويد ليكن در دل از خدا و رسول بيگانه باشد و منافق به قول خدا از رحمت الهى دور و به لعن الهى ابدا گرفتار است و در كتاب كلينى مسطور است كه جابر بن عبد اللّه انصارى در آخر عمر عصا به دست گرفته در كوچههاى مدينه مىگشت و مىگفت : « علىّ خير البشر من ابى فقد كفر معاشر الانصار ادّبوا اولادكم على حبّ على بن أبي طالب عليه السّلام فمن ابى فلينظر فى شأن امّه » « 2 » ؛ معنيش اينكه جابر فرمود كه حضرت امير المؤمنين حيدر عليه السّلام بعد از حضرت پيغمبر از كل بشر بهتر است و هر كه از قبول اين معنى ابا نمايد كافر است و همچنين خطاب با گروه انصار نموده مىگفت : اى جماعت انصار ! اولاد و فرزندان خود را پرورش دهيد به محبت امير المؤمنين عليه السّلام و به زيور دوستى آن حضرت دلهاى ايشان را محلّى و مزيّن گردانيد و هر كدام از اولاد شما از محبت آن حضرت سر باز زند ، تحقيق حال مادرش كنيد كه آن قصور البته از جانب مادر اوست « 3 » ! و منافقان زمان آن حضرت جمعى بودند كه اوّلا به طلوع و رغبت با خلفاى ثلاثه بيعت نمودند و ثانى الحال با طلحه و زبير و معاويه همراه شده بر امام زمان خروج كردند مانند عمرو عاص و مغيرة بن شعبه و ابو هريره و ابو موسى اشعرى و ابو اعول السلمى و سعد بن ابى وقّاص و حسّان بن ثابت و
هامش
( 1 ) . مسند حنبل ج 2 ، ص 95 ؛ الطرائف ص 68 و 69 ؛ نهج الحق ص 219 از جمع بين الصحيحين ؛ الطرائف ص 69 ، نهج الحق ص 219 از جمع بين الصحاح الستّه .
( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب ج 3 ص 67 .
( 3 ) . كاشف الحق دو بيت شعر از حكيم سنائى دارد ( ص 130 ) .