هرچه در مدح او گفته شود كه ثانى مرتبهء ربوبيت است در برابر مرتبهء معبودى ، آن مدح بىقدر مىنمايد و نقل اين مراتب نيز از سيّد كاينات از جمله امورى است كه تا از جانب اللّه مأمور به آن نشده باشد ، ارتكاب كشف آن نكرده باشد و الحقّ اين كرامتى است عظيم كه حق تعالى آن مهر سپهر ولايت را به اين قسم شرفى امتياز و اختصاص بخشد « 1 » .
و ثانى كه گذشتن از صراط است ، اهل سنّت از أنس روايت كردهاند كه او گفت از رسول خدا شنيدم كه فرمود : « اذا كان يوم القيامة و نصب الصراط على شفير جهنم لم يجز عليه الا من معه كتاب ولاية على بن أبي طالب » « 2 » ؛ يعنى هرگاه روز قيامت قائم شود و پل صراط را بر كنار جهنم نصب كنند ، نمىتوانند از آن بگذرند مگر كسى كه با او نوشته و رخصت نامهاى از ولايت و دوستى امير المؤمنين عليه السّلام باشد . و ايضا روايت كردهاند از حامد و او از ابن عباس كه گفت از رسول خدا شنيدم كه فرمود :
« علىّ يوم القيامة على الحوض لا يدخل الجنة الا من جاء بجواز من على بن ابى طالب » « 3 » ؛ يعنى على عليه السّلام روز قيامت بر كنار حوض خواهد بود و نمىتواند داخل بهشت شود مگر آنكه رخصت از على بن أبي طالب داشته باشد .
و آن حكايت خود مشهور است كه حارث همدانى گفت : مرا از دو چيز واهمه و ترس تمام است ، يكى از وقت جان دادن و يكى از پل صراط گذشتن .
آن حضرت فرمود كه خاطر جمع دار كه نمىرود كسى از عالم ، خواه مؤمن و دوستدار من و خواه منافق و دشمن من ، الّا آنكه در وقت جان دادن مرا مىبيند و از پل صراط ، من دوستان خود را مىگذرانم و من آتش دوزخ را مىگويم : اين را بگذار كه دوست من است و آن را بگير كه دشمن من است و دوستان خود را از آب حوض
هامش
( 1 ) . يك بيت شعر دارد ( كاشف ص 124 ) .
( 2 ) . مناقب ابن مغازلى حديث 289 ص 242 .
( 3 ) . مناقب ابن مغازلى حديث 156 ص 119 .