نمىكردند . « 1 »
حديث ديگر آنكه علامه حلّى رضى اللّه عنه در كتاب نهج الحق « 2 » از جمهور اهل سنت نقل نموده و گفته كه به چندين طريق از رسول خدا روايت نمودهاند و آن اين است كه : « ان رسول اللّه حمل عليا حتى كسر الاصنام من فوق الكعبة و أنّه لا يجوز على الصراط إلّا من كان معه كتاب بولاية علىّ و انه ردّت عليه الشمس بعد ما غابت ، حيث كان النبى صلّى اللّه عليه و آله نائما على حجره و دعا له فردّها ليصلّى على عليه السّلام العصر فردت له و انه انزل اللّه اليه سطلا عليه منديل و فيه ماء فتوضأ للصلاة و لحق بصلاة النبى صلّى اللّه عليه و آله و ان مناديا من السماء نادى يوم احد لا سيف الا ذو الفقار و لا فتى الا على و روى انه نادى به المنادى يوم بدر ايضا . »
و مخفى نماند كه اين حديث مشتمل است بر پنج فضيلت و منقبت كه هر كدام دليلى است جداگانه و حجتى است علىحده .
اول : آنكه رسول خدا او را به دوش مبارك برداشت تا آنكه بتها را از بالاى خانه مبارك كعبه به زير انداخته همه را در هم شكست ؛
دوم : از پل صراط گذشتن كسى را رخصت نيست ، مگر كسانى كه نوشته و براتى از ولايت و محبت على عليه السّلام داشته باشند ؛
سيّم : رد شدن آفتاب به جهت آن حضرت بعد از آنكه فرو رفته بود چرا كه پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله سر در كنار او گذاشته به خواب رفته بود و او نماز عصر نكرده بود و چون بيدار شد و دانست كه على عليه السّلام نماز نكرده دعا فرمود و به روايتى امير المؤمنين عليه السّلام خود دعا فرمود و آفتاب برگشت تا او نماز عصر را ادا نمود و بعد از آن آفتاب فرو رفت .
چهارم : آنكه يك صبحى محتاج به وضو شده بود و آب حاضر نبود حق
هامش
( 1 ) . سه بيت شعر دارد ( ص 122 . )
( 2 ) . نهج الحق ص 223 .