تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حديقة الشيعة ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
گمراه نشوى ، پيروى از او را از دست مگذار ؛ يا عمار ! بدان كه كسى كه حمايل كند شمشير را به نيت آنكه على را مدد نمايد حق تعالى در روز قيامت دو عقد از درّ و مرواريد بهشت حمايل او نمايد و شخصى كه تيغ را بر كمر بندد به قصد آنكه با على جنگ كند خداى تعالى دو حمايل از دانه‌هاى آتش در گردن او آويزد در روز جزا ؛ يا عمار ! هرگاه كه ببينى تو آن روز را يعنى روزى را كه گروهى با على مجادله داشته باشند ، پس زنهار كه تو با اين شخص باشى كه در طرف راست من است كه آن على است ؛ يا عمار ! اگر ببينى كه مردمان همه به راهى مىروند و على عليه السّلام تنها به راهى ، زنهار به آن راه برو كه على مىرود ؛ يا عمار ! بدان به درستى كه على هميشه به راه راست بوده و خواهد بود و هدايت‌كننده او است ؛ يا عمار بدان كه فرمانبردارى على ، فرمانبردارى من است و فرمانبردارى من ، فرمانبردارى حق تعالى است . و روايت كرده است احمد بن موسى بن مردويه از جمهور اهل سنت از چندين طريق از عايشه كه او گفت از رسول خدا شنيدم كه فرمود : « الحق مع على و على مع الحق لن يفترقا حتى يردا على الحوض » « 1 » ؛ يعنى هميشه حق با على است و على با حق است و از هم جدائى ندارند و جدا نمىشوند تا آنكه در كنار حوض كوثر به من رسند و مرا ببيند و مراد از حق ، هر چيزى است كه آن حق باشد و يكى از آن ، قرآن است و چون درين حديث واقع شده كه « لن يفترقا » و لن از براى نفى دوام است در مستقبل نزد اهل عربيت ؛ پس واجب است كه هرچه حق باشد از قرآن و غير آن ، همه با على عليه السّلام باشد و از او جدا نشود و هرگاه حق هميشه با او باشد و از او جدا نشود ، امامت او ثابت خواهد بود و امامت غير او باطل . و يكى از مخالفين گفته است كه اين دليل امامت خلفاى ثلاثه آنكه حق با على بود و على عليه السّلام با ايشان بود و از ايشان جدا نبود و نصيحت ايشان مىكرد و متابعت ايشان مىنمود ؛ پس خدا هم با ايشان باشد ! ؟
هامش
( 1 ) . الطرائف ص 103 و نهج الحق ص 225 از « مناقب ابن مردويه » نقل كرده‌اند .