حسنات موقوف برين ده است و هر كه بكند سيئّهاى جزا داده نمىشود مگر بمانند آن .
و وجه دلالت اين آيه بر مطلوب آنكه از امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه فرموده : « الحسنة حبنا اهل بيت و السيئة بغضنا من جاء بها كبّه اللّه على وجهه فى النار « 1 » » ؛ يعنى حسنه ، دوستى ما اهل بيت است و سيئه ، دشمنى ما ، كسى كه با دشمنى ما به عرصه قيامت در آيد به امر خدا او را به روى در اندازند در آتش دوزخ .
و حرف در دوستى تنها نيست چرا كه دوست داشتن جميع مؤمنان حسنه است بلكه حرف در دشمنى اعداء اهل بيت است چه در دشمنى غير ائمه معصومين عليهم السّلام اين دو قسم وعيدى و به اين روش تهديدى و به اين طريق داخل دوزخكردنى واقع نشده و اين دلالت بر افضليت آن حضرت دارد چرا كه اين مرتبه انبيا است و چون آن حضرت در ميان ائمه و اهل بيت افضل است در دشمنى او عذاب بيشتر خواهد بود .
آيهء مباركه ديگر آيه
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا
« 2 » است ؛ يعنى ما كتابهاى گذشته را به امتهاى پيشين فرستاديم و ميراث داديم قرآن را يعنى تأخير كرديم آن را تا به آنان كه برگزيدههاى مايند عطا كنيم بعد از تو ، يعنى علماى امت تو ، چه در حديث است كه « العلماء ورثة الانبياء » « 3 » و در طريق اهل بيت عليهم السّلام آمده كه مراد ، ائمه معصوميناند چه وصف اصطفا و برگزيدن به ايشان لايق است كه به حقيقت ورثهء انبيا ايشانند و قدوهء علما ايشانند كه عارفند به حقايق و دقايق قرآنى و چون ميراث ، مالى را مىگويند كه بىتعب به دست آمده باشد و قرآن به محض عنايت الهى به ايشان رسيده آن را ميراث خواندهاند .
هامش
( 1 ) . احقاق الحق قاضى نور اللّه ج 18 ، ص 469 .
( 2 ) . سوره فاطر ، آيه 32 .
( 3 ) . الكافى ج 1 ، ص 32