كم بين من شكّ فى امامته * و بين من قيل أنّه اللّه « 1 »
؛ يعنى نسبت او به ابى بكر اين نسبت است كه در امامت او شك است و در خدائى على عليه السّلام . و السلام على من اتبع الهدى .
آيهء مباركهء ديگر آنكه فرموده :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ
« 2 » ؛ يعنى اى مؤمنان ! اجابت كنيد خداى را و فرستادهء او را چون بخواند شما را به آن چيزى كه شما را زنده گرداند . يعنى علوم دينيّه كه حيات دل از او است و يا عقايد صحيحه و اعمال فاضله كه مورّث حيات ابديّه است و يا جهاد كه سبب بقاى دائمى است و يا ولايت امير المؤمنين عليه السّلام چنانچه بعضى از اماميه و ابن مردويه كه از اهل سنت است بر آن رفتهاند و بنابراين مراد ، ولايت و خلافت و امامت است چنانچه ظاهر است و متبادر به فهم ؛ پس دلالت مىكند آيه بر وجوب اطاعت آن حضرت و اعتقاد به خلافت او . چه به ظاهر امر ، دلالت بر وجوب دارد و فخر رازى هم تصريح به آن نموده و يا مراد ، نصرت است و محبت ، باىّ تقدير ، لازم مىآيد تفضيل او بر غير او از امت ؛ زيرا كه نصرت غير آن حضرت بر هيچ فردى از امت واجب نيست و بهر تقدير ، مطلب ثابت است .
آيهء مباركه ديگر آنكه فرموده :
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها
« 3 » ؛ يعنى هر كه از او يك حسنه صادر شود مر او راست ده بار مانند آن و يا مراد تعيين عدد نيست بلكه غرض اظهار زيادتى به چند مثل آن است و محققان گفتهاند تا ده نيكى به كسى نرسد از او يك نيكى به فعل نمىآيد از ايجاد و آفرينش در احسن تقويم و تربيت و رزق و بعثت انبيا و انزال كتب و تبيين حسنات و سيئات و اختيار و توفيق و اخلاص و قبول حسنه و هر يك از
هامش
( 1 ) . الطرائف ص 32 .
( 2 ) . سوره انفال ، آيه 24 .
( 3 ) . سوره انعام ، آيه 160 .