إِلْياسِينَ
« 1 » ؛ و يكى در صلوات بر او و بر ايشان در تشهد كه « اللهم صلّ على محمد و آل محمد » ؛ و يكى در طهارت و پاكيزگى و لطافت كه آن حضرت را مخاطب ساخته به كلمه « طه » يعنى يا طاهر و در شأن ايشان فرموده
وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
« 2 » ؛ و يكى در محبت كه در شأن آن حضرت فرموده
فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ
« 3 » مرا دوست داريد ، تا خدا شما را دوست دارد . و در شأن ايشان آمده كه
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 4 » ؛ يعنى از شما اجر در نبوت نمىخواهم الّا آنكه اهل بيت مرا دوست داريد و اللّه اعلم .
آيهء ديگر آنكه فرمود :
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
« 5 » چون قريش مىگفتند كه حق تعالى بايد كه ملك را به رسالت فرستد تا خلق را دعوت نمايد . حق تعالى از جهت رد قول ايشان اين آيه فرستاد ؛ يعنى ما نفرستاديم پيش از فرستادن تو مگر آدميان را و به زبان ملائكه وحى مىفرستاديم و سنت الهى بر آن جارى شده كه بشر را به رسالت فرستد نه ملك را پس بپرسيد از اهل ذكر . و مراد از « اهل ذكر » بعضى گفتهاند اهل كتابهايند يعنى علماى آن ، اگر نمىدانيد تا بدانيد كه انبياى گذشته همه بشر بودند .
حافظ محمد بن مؤمن شيرازى كه از علماى اهل سنت است « 6 » و از مشاهير ايشان است در تفسيرى كه آن را از تفاسير اهل سنت بيرون آورده از ابن عباس نقل نموده كه مراد از « اهل ذكر » محمد و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام است كه ايشان اهل ذكر و علم و عقل و بياناند و ايشان اهل بيت نبوت و معدن رسالت و
هامش
( 1 ) . سوره صافات ، آيه 130 . « إليسين » كه « آل يس » نيز قرائت شده است .
( 2 ) . سوره احزاب ، آيه 33 .
( 3 ) . سوره آل عمران ، آيه 31 .
( 4 ) . سوره شورى ، آيه 23 .
( 5 ) . سوره انبيا ، آيه 7 .
( 6 ) . نهج الحق ص 210 ؛ احقاق الحق ج 3 ، ص 482 از تفسير شيرازى نقل كردهاند .