كه اين آيه در شأن على و فاطمه و حسنين نازل شده « 1 » از جهت آنكه « عنكم و يطهّركم » ضمير مذكّر است ؛ ثانيا آنكه رعايت مناسبت به آيه سابق وقتى منظور است كه مانعى نباشد و اينجا تذكير « عنكم و يطهركم » و آنكه روايت كردهاند كه چون آيه نازل شد حضرت فرمود كه « اللهم هؤلاء اهل بيتى فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا » و سؤال امّ السلمة و جواب دادن او را كه « انك على خير » و چندين قرينه ديگر مانع است ؛ پس آنكه اين مناسبت را رعايت نموده و از اينها همه غافل شده قابل آن خطاب است كه رأيت شيئا و غابت عنك أشياء ؛ يعنى يك چيز را ديدى و از چندين چيز غافل شدى .
و سيّد المحدّثين مير عطاء اللّه الحسينى در كتاب « تحفة الاحباء » پنج حديث نقل كرده « 2 » و از آن جمله دو حديث را از ام السلمة نقل نموده و گفته : اصحاب حديث حكم به صحت آن نمودهاند . و هر يك از آن دو حديث از ام السلمة نقل نموده كه گفت : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ، امير المؤمنين و فاطمه و حسنين را در عباى خود داخل نموده و من گفتم « الست من اهل بيتك ؟ » آن حضرت فرمود كه « انّك على خير » و سيد مذكور بعد از آنكه نقل احاديث كرده فرموده كه پس به تحقيق رسيد از اين حديثها كه اين آيه نازل نشده مگر در شأن اين پنج تن و از اين جهت ايشان را آل عبا گفتهاند و خداى تعالى آن كس را نيكى دهاد كه گفته است :
على اللّه فى كلّ الامور توكّلى * و بالخمس اصحاب العباء توسّلى
محمد المبعوث حقا و بنته * و سبطيه ثمّ المقتدى المرتضى على
و اين شعر از كمال ظهور محتاج ترجمه نيست .
و بعضى ديگر از مخالفين حديثى از ام السلمة نقل نمودهاند و گمان نمودهاند كه با آن احاديث معارضه مىكند و آن احاديث را رد مىنمايد و آن حديث اين است
هامش
( 1 ) . الصواعق المحرقه ص 141 .
( 2 ) . احقاق 2 / 567 از تحفة الاحباء نقل كرده است .