شد . حسنين را بر زانوى چپ و راست خود نشانيده و فاطمه و على را به ايشان متصل ساخته عباى خيبرى كه در آنجا بود بر گرفته ايشان را به آن عبا پوشانيده كنار عبا را در زير پاى مبارك خود گذاشت و دست به درگاه حق تعالى برداشت و گفت :
« اللهم ان لكل نبى اهل بيت و هؤلاء اهل بيتى فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا » ؛ يعنى بار خدايا ! هر پيغمبرى را اهل بيتى بوده است اينها اهل بيت مناند پس دور گردان از ايشان رجس يعنى چركينى و زشتى ظاهرى و باطنى را و پاك گردان ايشان را پاك گردانيدنى كه از تو سزد . در حال ، جبرئيل امين عليه السّلام آمد و اين آيه مذكوره را فرود آورد و امّ السّلمه گويد كه من در گوشه خانه به نماز مشغول بودم چون اين را شنيدم گفتم : « يا رسول اللّه الست من اهل بيتك » ؟ يعنى آيا نيستم من از اهل بيت تو ؟ رسول اللّه فرمود : انّك على خير و انّما اهل بيتى هؤلاء ، يعنى اى ام السلمة ! عاقبت تو بخير است و ليكن اهل بيت من ايشانند و غير ايشان نيستند .
و در « مسند احمد حنبل » « 1 » به چند طريق و در « جمع بين الصّحاح السّته » « 2 » و در « صحيح ابى داود » و « صحيح مسلم » « 3 » اين حديث را به چند روش نقل كردهاند و اين نيز دليل جداگانه است بر امامت آن حضرت . بعضى از معاندين گفتهاند كه چون آيه تطهير در مخاطبه به ازواج رسول است بايد كه در شأن ازواج نازل شده باشد و اينكه عدول از خطاب اناث به خطاب ذكور شده دور نيست كه گوئيم در شأن همهء اهل بيت نازل شده است از مردان و زنان ؛ پس حسنين و على و فاطمه را نيز شامل باشد .
و جواب اين حرف اولا آن است كه اين دو سه كس كه گفتگو را نسبت به ايشان مىدهند اعتمادى و اعتبارى در ميان مفسران ندارند و ابن حجر ، كه از اكابر علماى اهل سنت است ، در كتاب « صواعق » گفته كه اكثر مفسران اهل سنت بر آنند
هامش
( 1 ) . مسند احمد حنبل ج 6 / 296 و 289 ؛ فضائل الصحابة احمد حنبل ج 2 / 577 .
( 2 ) . الطرائف ج 1 / 14 از جمع بين الصحاح السته ، احقاق الحق 2 / 547 .
( 3 ) . صحيح مسلم 7 / 130 .