داده بودى « 1 » .
و بر هيچ صاحب تميزى پوشيده نيست كه اعلم و ازهد و اشرف و اشجع به حسب و نسب را منقاد و مطيع و فرمان بر كسى كه مطلق از اين صفات بىبهره باشد دانستن به هيچ وجه صورت معقول ندارد مگر به مذهب كسانى كه تجويز امامت فاسق و شارب الخمر كنند و كدام عاقل راضى مىشود به فرمانبردارى شخصى كه در فسق غوطه خورده و شب مست و سحر مخمور باشد با اينكه ديگرى با كمال عقل و دانش كه لحظهاى در غفلت نگذرانيده باشد موجود باشد و اطاعت كسى كند كه گوشت و پوستش از شراب و گوشت خوك پرورده باشد و سالهاى دراز ، پرستش بت مىكرده و پشت بر كسى كند كه از زمان مهد تا لحد به غير از عبادت الهى شغلى و بجز متابعت حضرت رسالت پناه كارى نداشته باشد ؛ چنانچه جناب بارى تعالى در سورهء زمر مىفرمايد :
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ
« 2 » ؛ يعنى آيا آن كس كه فرمانبردار است از مؤمنانى كه ايستادگى دارند به وظايف بندگى و مراسم سرافكندگى در ساعتهاى شب خداى خود را سجده مىكنند و از عذاب آن سرا مىترسند و اميدوارى به درگاه خداى تعالى با بسيارى طاعت دارند . بگو اى محمد ، آيا برابر باشند آنان كه به معالم توحيد دانا و واقفاند چون ارباب فضايل ، و آنها كه نادانند و از يگانگى حق و پرستش او غافلند چون اصحاب رذايل ، جز اين نيست كه پندپذير مىشوند به دلايل قدرت من ، صاحبان عقل و خرد ؛ پاك و منزه از آلودگيهاى ظاهرى و باطنى . طبرسى - رحمة اللّه عليه - از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده « 3 » كه فرموده : اهل علم مائيم و ارباب جهل دشمنان ما
هامش
( 1 ) . ده سطر اضافه دارد ( كاشف الحق ص 18 )
( 2 ) . سوره زمر ، آيه 9
( 3 ) . مجمع البيان 8 / 491