نمودهاند كه فهميدن مقاصد الهى از كلمات بينات قرآنى بىطهارت ظاهر و باطن و بىآنكه از كدورات نفسانى پاك و پاكيزه باشد صورتپذير نيست .
و از امام ناطق جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام مروى است كه اينكه حق تعالى بعد از
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
بىفاصله « أولى الأمر » را ذكر كرده غرض آن است كه اهل تكليف بدانند و بفهمند كه اولى الامرى كه حق تعالى در وجوب اطاعت و انقياد و فرمانبردارى رديف ذات ربوبيت و قرين مرتبه رسالت گردانيده و مخالفت ايشان بعينه مخالفت خدا و رسول است مراد آن جمعىاند كه به عصمت ازلى و طهارت ذاتى از جميع بندگان ممتاز و به شرف اين عطيه سرافرازند و قول و فعل ايشان مطابق امر و اراده الهى است و طاعت ايشان ، طاعت خدا و مخالفت ايشان ، مخالفت خداست . و از جمله چيزهائى كه طرفگى دارد و شنيدنى است اينكه به اعتقاد اهل سنت اولى الامرى كه حق تعالى كافه عباد و جميع بندگان خود را به اطاعت و انقياد ايشان امر فرموده يكى سلطان روم و ديگرى خان ازبك است ! سبحان اللّه ! جمعى كه از فهميدن سه سطر « گلستان » و دو بيت « بوستان » عاجز باشند قطع نظر از آن همه فسق و فجور كه از ايشان سر زده و مىزند ايشان را با محكم و متشابه و مدلولات و بينات قرآنى و منزلت آسمانى چه آشنائى ؟ ! كه حق سبحانه و تعالى بندگان را چنانچه به اطاعت خود و اطاعت رسول امر كرده به همان طريق به اطاعت ايشان مأمور ساخته باشد و ليكن هرگاه در مدينه منبع فيوضات نامتناهى و مظهر اسماء و صفات الهى يعنى امير المؤمنين عليه السّلام حاضر باشد كه مىگفت : اگر مرا بر مسندى بنشانند حكم كنم در ميان اهل توراة ، به توراة ايشان و در اهل انجيل ، به انجيل ايشان ؛ و در اهل زبور ، به زبور ايشان ؛ و در اهل قرآن ، به قرآن ايشان ؛ « 1 » و بار ديگر مىگفت : « سلونى عمّا دون العرش » « 2 » . صحابه كرام أبو بكر را بر او تقدم دهند
هامش
( 1 ) . احقاق الحق 7 / 589 - 591
( 2 ) . يك سطر اضافه دارد ( كاشف الحق ص 16 ) حديث : « سلونى عما دون العرش » [ شواهد النبوة ص 159 ؛