بهيچوجه دفع آن ميسر نميشد و در زمان حكومت عمرو عاص فرنگيان جمعى را باسكندريه فرستادند و آنطايفه مدتى در آنشهر بسر برده خود را مسلمان وانمودند و زهد و ريائى پيشه كردند تا در نظرها اعتبارى يافتند آنگاه نزد عمرو عاص كه خود را در مكر و حيله ثانى ابليس ميدانست فريب يافته بطمع گنج آن را بشكافت ( كذا ) و هيچ نيافت و حكمتى چنان بشومى آنمردمك ضايع شد و عاقبت بشآمت ابطال آنطلسم فرنگيان اسكندريه را از تصرف اهل اسلام بيرون آوردند و اليوم در تصرف ايشانست در تاريخ مغرب مسطور است كه از اسكندريه بدين مناره راهى در زمين از سنگ بريدهاند طولش بيست گز و عرض هشت گز و بر يكجانب اين مناره خارج از قلعه عمارتى عظيم بوده است گويند كه آنعمارت سليمان ( ع ) است و در آن عمارت قريب سيصد ستون از سنگ رخام ساختهاند و بر سر اين ستونها سنگى يكپاره از سنگ سماق نصب كرده و آنستونها بمرتبهاى روشن و شفاف بوده كه هرچه در مقابل واقع مىشده عكس آنچيز در آنسنگها ظاهر ميگشته صاحب جامع الحكايات گفته كه بعد از فوت سليمان عليه السّلام ديوان عمارترا در دريا انداختند و چهار ستون و كوشكى را كه بر درگاه آنعمارت بود گذاشتند اما اين قول ضعيف مىنمايد ظاهرا آب دريا زياد شده آن عمارت را فروگرفته است صاحب جامع الحكايات گويد كه آنستونى را كه باقى مانده چون آفتاب برآيد ميل بجانب شرقى كند و چون آفتاب فرورود بگردد و بجانب مغرب متمايل شود و در حين گردش آنستون بجانب مشرق مردم سنگها برده در زير ستون نهند چون به طرف مغرب ميل كند آنسنگها را خورد سازد و بر درگاه آن عمارت چهار ستون از سنگ رخام سرخست و نقطهاى سياه بر او افتاده مانند جزع بلكه بهتر و كوشكى بالاى اين چهار ستون هم از سنگ ترتيب دادهاند اكنون يك ستون قائمست و سه ستون شكسته شده و نيز يكى از آنستونرا بر بالاى كرسى مربع سنگى نهادهاند و هر ضلعى از اضلاع كرسى شش گز باشد و بلندى كرسى ده گز است و آنستون بر بالاى كرسى است و مدور است دورش هشت گز و بلنديش سى گز و سنگى يكپاره بر سر اين چهار ستون نصب كردهاند مانند سقفى و بر بالاى آن سنك كوشك بلندى پنجاه گز ساختهاند و آنعمارت را عمود صوارم گويند و ديگر عمارات آن را بر اين قياس بايد كرد
صعيد مغرب
مملكتى عظيم است از اقليم دوم و سوم و شهر مشهورش قسار است