او آمده است و احمد او را غافل ساخته بيكبار تيغ بر او كشيده او را از اسب انداخته سرش ببريد و نزد يعقوب برد يعقوب منصب ابراهيم را باحمد بن عبد الله داد و روزبروز مهم او در ترقى ميبود تا امير خراسان شد
حكايت : قتيبة بن مسلم كه از قبل حجاج امير خراسان بود
اگرچه بزيور شجاعت آراسته بود و اكثر بلاد ماوراء النهر مثل سمرقند و بخارا و غيرهما بدست او مفتوح گشت اما احمق بود و از عقل و دانش بهره نداشت و يكى از فصول حماقت او آن بود كه روزى بر زبانش گذشت كه خداوند تعالى با كمال قدرت خود اينجهانرا بشش سال آفريد يكى از ندما گفت اى امير بگو بشش روز قتيبه بخنديد و گفت من شش سال ميگويم و هنوز ميترسم مرا تكذيب كنند تو بشش روز اختصار كنى
حكايت : عمرو بن حافظ در بعضى از تصانيف خود آورده است كه روزى مأمون بر منظرى نشسته بود
نظر بر شارع عام ميكرد و جمعى از ندما پيش او حاضر بودند در اين اثنا بر زبان مأمون گذشت كه صاحب ريش دراز احمق مىباشد زمرهاى از نديمانش بر زبان آوردند كه ما بخلاف آن مشاهده ميكنيم چه بسيارى از مردم هستند كه باوجود ريش دراز عاقل وزير كند مأمون گفت ممكن نيست كه ريش دراز خالى از حماقت باشد در اين اثنا نظر مامون بر مردى ريشدراز افتاد كه بر استرى سوار بود و دراعه پوشيده مامون با ندما گفت اينمرد را حاضر سازيد تا بر دعوى خود برهانى اقامه نمايم آنشخص را طلب كردند چون حاضر شد خليفه پرسيد كه چه نام دارى گفت ابو احمد پس سئوال نمود كه كنيت تو چيست جواب داد كه ميسره مامون در حاضران نگريسته گفت معلوم شد كه نام از كنيت نميداند آنگاه از او پرسيد چكارهاى گفت مردى فقيهم و در علوم نقلى زحمت بسيار كشيدهام خليفه از من مسئله پرسد تا استحضار من در فقه بر او ظاهر گردد مامون گفت اگر مردى گوسفند بيكى فروشد و مشترى گوسفند را در تصرف آورد اما هنوز ثمن ببايع تسليم ننموده باشد ناگاه آنگوسفند پشكى بيندازد اتفاقا آن پشك بر مردمك ديده مردى آمده كور گردد ديت آن بر بايعست يا بر مشترى آنشخص لحظهء تفكر نموده آنگاه سر برآورده گفت ديت بر بايع باشد نه بر مشترى پرسيدند بچه دليل گفت از بهر آنكه بايستى مشتريرا اعلام نمودى كه منجنيقى بر كون آن گوسفند نهاده اندكه سنگ مياندازد تا مشترى شرط محافظت بجاى آورده نگه دارد كه مضرت آن بخلايق نرسد مامون و حاضران بخنديدند و خليفه او را تشريف داده