شترى سرخموى داشته باشد بياورد و بهر قيمت كه خواهد به من بفروشد تا سال ديگر بها تسليم كنم مردم قبيله طى شتران سرخموى كه داشتند نزد حاتم برده به او فروختند حاتم آنها را تسليم فرستادهء قيصر كرد و چون رسول بپايه سرير هرقل رسيد قيصر گفت ما اين اعرابى را امتحان كرديم و او خود را در ورطه وام انداخت آنگاه شترانرا از اقمشه نفيسه بار كرده نزد حاتم بردند و چون آنها به او رسيد منادى كرد كه هركه شترى به من داده باشد بيايد و شتر خود را با بار بستاند رسولان قيصر از اينمعنى متعجب شدند و مردم قبيله آمدند و شتران خود را با بار ميبردند
حكايت : در حبيب السير مسطور است كه جمعى از قبيله بنى شيبان حكايت كردند
كه ما بسفرى ميرفتيم ناگاه بسر قبر حاتم رسيديم يكى از رفقاى ما كه ابو البخترى نام داشت هر لحظه بسر قبر حاتم ميرفت و ميگفت ما را ضيافت نماى ما او را از آن ابرام منع ميكرديم و شبانگاه كه محل كوچ كردن شده شتر ابو البخترى از جاى نمىجنبيد گفتيم اينك حاتم ما را ضيافت كرده شتر را كشته ساختيم و ابو البخترى رديف يكى از ياران شده چون بقبيله طى رسيديم عدى بن حاتم را ديديم كه مهار اشترى در دست گرفته مىآمد و نعره ميزد كه ابو البخترى در ميان شما كيست ما اشاره به او كرديم شتر را تسليم وى نمود و گفت دوشينه پدر خود را بخواب ديدم كه فرمود شتر ابو البخترى را بجهة يارانش كشته ضيافت نمودم فردا شترى عوض بوى بده
حكايت : آوردهاند كه روزى عمارة بن حمزه كه در علو همت ضرب المثل بود
در مجلس ابو منصور نشسته بود شخصى برخاسته گفت اى امير عماره مزرعه مرا به غصب تصرف نموده منصور گفت يا عماره برخيز و در پهلوى خصم خود بنشين تا جواب دعوى او بگوئى عماره گفت اگر آنمزرعه از منست به او بخشيدم و از اينجا برنمىخيزم و جاه خود را بمزرعهء نميفروشم اهل مجلس از علو همت او تعجب نمودند نوبتى منصور با حرم خود نشسته بود از علو همت عماره سخنى چند ميگفت و زنش آنمعنى را انكار ميكرد منصور گفت اگر ميخواهى صدق سخن بر تو ظاهر شود او را امتحان كن آنگاه عماره را طلبيده زوجهء منصور در پس پرده نشسته خادمى بيرون شد و حمايلى مرصع بيرون آورد كه قيمة آن هزارهزار مثقال طلا بود پيش عماره نهاده گفتكه فرزند تو ميگويد كه اين حمايل به چند مىارزد عماره گفت چون بشرف مساس ايشان مشرف شده عقل از تقويم آن عاجز است منصور گفت من اين را به صد هزار دينار