رسول صلى اللّه عليه و إله بود در قبيله خود علمى نصب كرده با هزار سوار در مدينه آمد و آن علم را در وثاق على مرتضى نصب كرده گفت من بيعت نميكنم الا با صاحب اين بيت ابو بكر از اينمعنى آگاه شد كس بطلب بريده فرستاد و مهاجر و انصار را در مسجد جمع از بريده پرسيد كه چنين سخنى از تو نقل ميكنند حال چيست بريده جواب داد كه نوبتى رسول اللّه صلى اللّه عليه و إله مرا و خالد وليد را با جمعى همراه على مرتضى بيمن فرستاد و بعد از فتح موضعى غنايم وسيعى بدست اهل اسلام افتاد على مرتضى با يكى از كنيزكان مقاربت نموده غسل فرمود و من اثر اغتسال در موى سر او مشاهده نمودم و با خالد گفتم اين چيست كه از اين مرد صادر مىشود و در آنوقت على را دشمن ميداشتم چنانچه هيچ قربى نزد من صعب - تر از قرب او نبود و هيچ بعدى از بعد او دوستتر نميداشتم و خالد وليد نيز از او رنجيده بود باتفاق نامهاى برسول اللّه نوشتيم و آنچه از على صادر شده بود در آن مكتوب درج كرديم و من نامه را بمدينه برده برسول صلى اللّه عليه و إله دادم آنحضرت احوال على عليه السّلام از من پرسيد و من شكايتگونه از او بر زبان آوردم ديدم كه رنگ مبارك آنحضرت متغير شده نامه را از دست بينداخت و فرمود اى بريده مگر على را دشمن ميدارى گفتم آرى گفت على را دشمن مدار چه عداوت با على بمنزله عداوت با خداست و اگر او را دوست مى دارى بر دوستى او بيفزاى و چون از مضمون نامه اطلاع يافت فرمود احداث نفاق ميكنى در حق كسى كه بعد از من اولى است بامر شما اى بريده نميدانيكه بيش از آن كنيزك نصيب عليست و در آنزمان خواستم كه زمين شكافته شود و مرا فرو برد آنگاه گفتم يا رسول اللّه توبه كردم و بخداى بازگرديدم براى من استغفار نما فرمود صبر كن تا على بيايد و بعد از چند روز على را ديدم آمده و در گوشهء مسجد نشسته باصلاح نعلين مشغول بود نزد رسول رفتم و گفتم على آمده است اكنون بوعده وفا فرماى آنحضرت با من نزد على آمده خطاب فرمود يا خاصف النعل بريده نزد من از تو نفاقى احداث فرمود و من با او گفتم احداث نفاق ميكنى در حق كسى كه هو اولى الناس بكم بعدى و اكنون بنابراين حديث جز با على بيعت نخواهم كرد و هم در غنيه مسطور است كه چون على مرتضى شنيد كه با ابو بكر بيعت كردند فرمود اى ابو سفيان تو همواره در جاهليت احداث فتنه مينمودى اكنون ميخواهيكه در اسلام به همان طريقه معاش نمائى « قال حجة الاسلام الغزالى فى كتابه المسمى بمعالم
زينت المجالس ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: مجد الدين محمد الحسيني ( مجدى )
ص١٠٧