در نظر اسلام برابر است با حضور ظلم و غصب حقوق محرومان . و اين تعاليم دليلهاى آشكارى است بر اينكه فقر امرى مردود است همچون مردود بودن ظلم و غصب . و - چنان كه گذشت - در احاديث آمده است ، فقر بينوايان نتيجهء گناهان توانگران است ، پس آنچه نتيجه اى از گناه باشد ، چگونه مىتواند پسنديده باشد ؟
شاهد نهم - در قرآن اين آيهء كريمه آمده است : * ( وَما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الله وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالْوِلْدانِ ، الَّذِينَ يَقُولُونَ : رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْ هذِه الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُها ) * « 1 » . . . - ( 1 ) چيست كه شما در راه خدا ، و در راه مستضعفانى از مرد و زن و كودك ، به كارزار نمىپردازيد كه مىگويند : پروردگارا ! ما را از اين شهر كه مردم آن ستمكارند بيرون آر . . . » . و اين ، اعلان جنگ عمومى است از سوى دين اسلام ، براى از ميان بردن استضعاف و فشار و حرمان . در آيهء قبل از آن نيز تشجيع مردمان به نبرد در راه خدا آمده است : * ( فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ الله الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالآخِرَةِ ، وَمَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ الله فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيه أَجْراً عَظِيماً ) * ، - ( 2 ) كسانى كه زندگى ( و متاع ) دنيا را مىدهند تا آخرت را به دست آورند ، بايد در راه خدا جنگ كنند ، و هر كس در راه خدا جنگ كند ، كشته شود يا به پيروزى رسد ، هر چه زودتر به او پاداشى بزرگ خواهيم داد ، » . و شايد - در اينجا - مناسب باشد ، اندكى با تفصيل ، به شرح اين دو آيه و آيهء پس از آنها بپردازيم :
( 1 ) - اين دو آيه امّت مسلمان را به نبرد در راه خداى متعال تشويق مىكنند .
( 2 ) - آيهء دوّم ، راه خدا را معرّفى مىكند ، و آن را ، راه احقاق حقوق مستضعفان مىشمارد .
( 3 ) - آيهء سوّمى كه پس از آنها مىآيد ، مىگويد : * ( الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الله ، وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ ، فَقاتِلُوا
هامش
« 1 » « سورهء نسا » : 75 .