* ( الَّذِينَ آمَنُوا ، لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ الله لَكُمْ وَلا تَعْتَدُوا ) * « 1 » اى معتقدان متعهّد ، روزيهاى پاك را كه خدا بر شما حلال كرده است حرام مشماريد ، و ( از حدود ) تجاوز مكنيد » ، و : * ( « كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَلا تَطْغَوْا فِيه ) * « 2 » از روزيهاى پاكيزه ( و حلال ) كه به شما دادهايم بخوريد ، و اندازه نگاه داريد » ؛ * ( وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا ) * « 3 » بخوريد و بياشاميد ، و اسراف نكنيد » .
سپس خداوند بخشندهء نعمتها ، براى آنكه آدمى را در چارچوب بهره بردارى معتدل از نعمتهاى الهى محدود سازد ، و از فزونروى و سركشى در مصرف نگاه دارد ، آياتى مؤكَّد در بارهء تقواى اقتصادى و معيشتى نازل كرده است ، از جمله : * ( « وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ الله حَلالًا طَيِّباً وَاتَّقُوا الله ) * « 4 » از هر چيز حلال و پاكيزه اى كه خدا روزى شما كرده است بخوريد ، و تقوى را رعايت كنيد . . . » ، و معلوم است كه استفاده از نعمتهاى الهى ، با رعايت تقوى در معيشت ، در ضمن چهار امر امكانپذير خواهد بود :
( 1 ) - رفع نيازمنديهاى زندگى ، بوسيلهء مال ، در حدّى مناسب و اقتصادى .
( 2 ) - پرهيز كردن از زياده طلبى و تكاثر در كسب مال و مالكيّت و اندوختن .
( 3 ) - دورى گزيدن از مصرفگرايى و اسراف و تبذير در خرج كردن و مصرف مال .
( 4 ) - انفاق مقدار زايد مال و امكانات ( خوراك ، پوشاك ، مسكن ، تحصيل ، و امكانهاى مسافرتى عبادى ، يا علمى ، يا تفريحى ) به ديگران .
امّا امر اوّل ، از آن جهت ضرورت دارد كه تجاوز از ميانه روى و اعتدال در هزينه هاى معيشتى ، سبب كشيده شدن شخص به امر دوم
هامش
« 1 » « سورهء مائده » : 87 .
« 2 » « سورهء طاها » ( 20 ) : 81 .
« 3 » « سورهء اعراف » : 31 .
« 4 » « سورهء مائده » : 88 .