نزديك به يك ديگر - براى همهء افراد اجتماع ) ، و به استحكام بخشيدن به روابط عالى انسانى .
5 - تباهى اجتماع به دست شادخواران
: شادخوارى و خودبزرگبينى و اشراف منشى و رفاه طلبى بسيار و تنآسايى ، از مؤثّرترين زمينه هايى است كه به تباهى و هلاك آدمى مىانجامد . اين سرانجام ، از راهها و روشهايى گوناگون صورت مىگيرد ، كه برخى از آنها را به نظر خوانندگان مىرسانيم :
( 1 ) - فراوانى امكانات مادّى : وفور امكانات مادى ، و بالا بودن نسبت مصرفهاى تجمّلى و بيرون از حدّ اعتدال و ميانه روى ، انسان را به لذّتپرستى و آزمندى شديد نسبت به هر چه مايهء لهو است و مشغولكننده است مىكشاند ، و او را از هر خودسازى و نيكانديشى و ميانه روى باز مىدارد ، و آميختن با كاموريهاى جسمى فرصتى براى صعود دادن روح باقى نمىگذارد ؛ از اين رو هر فرصتى را ، براى انديشيدن و از راه انحراف بازگشتن ، از انسان سلب مىكند ، و دل و وجدان را با پردهء شهوات و لذّتهاى آماده مىپوشاند ، و آدمى را به سوى مرام « اصالت لذّت » مادّى و دورى جستن از هر جهتگيرى شايان انسانيّت سوق مىدهد .
( 2 ) - لذّتپرستى و كامرانى : لذّتپرستى و كامرانى و غرق شدن در آنها و ادامه دادن به اين وضعيت - كه لازمهء تنعمزدگى و زندگى مصرفى است - شالوده هاى معنويّت و جوهره هاى روحى و اخلاقى را منهدم مىسازد . و اين چگونگى از مهمترين عواملى است كه به انواع فسق و فجور و خيانت و ستمگرى و شيوع اين امور در بخشهاى مختلف اجتماع مىانجامد .
( 3 ) - شيوع افت اخلاقى : از لوازم حتمى و آثار روشن اشرافيّت و زندگى پر ريخت و پاش و مصرفى ، رواج يافتن اخلاق اشرافى و رفتار مصرفگرايانه و طرز معيشت ايشان در ميان مردم و تقليد از اين اخلاق و رفتار در بخشهاى گوناگون اجتماع است . اشراف مصرفگرا و مسرف