طرف مقيد به ازدواج نكردن است ، البته مقصود مادامى است كه بچه در سن تحت حضانت بودن است يعنى بالغ و رشيد نشده است ، نه به طور مطلق . كما اينكه مرحوم صدوق در « فقيه » هم ظاهرش فتواى بر طبق آن است و شايد وجه انتخاب آن توسط صدوق كنار گذاشتن باقى روايات به جهت معارضه با يكديگر باشد ، علاوه بر اينكه مفاد اين روايت مؤيّد به وجه عقلى هم هست و آن اينكه سنخيت بچه با مادر و عواطف مادرانه سازگارتر است .
بله سند اين روايت ضعيف و غير قابل استناد است .
7 - « مستدرك » ابن ابى جمهور فى درر اللئالى عن ابى هريرة عن النبى صلى الله عليه و آله انه قال : « الام أحق بحضانة ابنها مالم تتزوج » « 1 » .
8 - « وفيه » ابن ابى جمهور فى درر اللئالى عن عبدالله بن عمر ان امرأة قالت يا رسول الله ان ابنى هذا كان بطنى له وعاء وثديى له سقاء و حجرى له حواء و ان اباه طلقنى و اراد ان ينتزعه منّى . فقال لها النبى صلى الله عليه و آله : « انت احق به مالم تنكحى » « 2 » .
معناى دو روايت : مفاد اين دو روايت هم مثل مرسله سليمان بن داود منقرى است و ذكر ابن در آنها خصوصيتى براى او ايجاد نمىكند ؛ چرا كه نسبت به دختر به طريق اولى چنين خواهد بود .
دو روايت ديگر هم باقى مانده است كه در « جامع الاحاديث » در اين باب ذكر نشده است و آنها عبارتند از :
9 - « فقيه » روى الحسن بن محبوب عن ابى أيوب عن الفضيل بن يسار عن ابى عبدالله عليه السلام انه قال : أيّما امرأة حرّة تزوّجت عبدا فولدت منه اولادافهى أحق بولدها منه و هم احرار ، فاذا اعتق الرجل فهو احقّ بولده منها لموضع الأب « 3 » .
معناى روايت : اين روايت صحيحه دلالت مىكند بر اينكه در صورت حرّ بودن
هامش
( 1 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 515 ، الباب 58 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 7
( 2 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 515 ، الباب 58 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 8
( 3 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 516 ، الباب 59 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 1