عياشى رحمه الله مىفرمايد : بهتر و ارفق اين است كه بچه را پيش مادرش بگذارد و به ديگرى نسپارد . و البته احتمال زياده شدن در نقل كلينى بعيد است در حالى كه احتمال نقيصه و سقط در نقل عياشى بيشتر است .
3 - « كافى » محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن محمد بن اسماعيل عن محمد بن الفضيل عن ابى الصباح الكنانى عن ابى عبدالله عليه السلام قال : اذا طلّق الرجل امرأته و هى حبلى ، أنفق عليها حتى تضع حملها و اذا وضعته أعطاها أجرها ولايضارّها الا ان يجد من هو أرخص اجرا منها ، فان هى رضيت بذلك الاجر فهى أحق بابنها حتى تفطمه . « 1 »
معناى روايت : به نظر ما ظاهر از روايت اين است كه اختصاصى به رضاع ندارد و مىفرمايد : مرد بايد اجرت نگهدارى ، شير دادن و تربيت بچه را به زن بدهد ، مگر اينكه شخص ديگرى حاضر به انجام با قيمت كمتر باشند كه در اين صورت مرد حق دارد كه به آن دايه بدهد تا اينكه ارزانتر تمام بشود . پس ظاهر اين روايت اين است كه زن در ايام رضاع نسبت به پرستارى و حق الحضانة تقدم دارد ، مگر اينكه مزد بيشترى بخواهد .
4 - « كافى » الحسين بن محمد عن معلّى بن محمد عن الحسن بن على الوشاء عن أبان عن فضل ابى العباس قال : قلت لابى عبدالله عليه السلام : الرجل أحقّ بولده ام المرأة ؟
قال : لابل الرجل . فان قالت المرأة لزوجها الذى طلّقها : انا ارضع ابنى به مثل ما تجد من ترضعه فهى احق به . « 2 »
معناى روايت : ظاهر سؤال از أحق بودن به ولد ، سؤال از حق حضانت است و امام عليه السلام اين حق را به مرد مىدهد و اما در ادامه مىفرمايد كه در صورتى كه زن راضى به شير دادن به بچه به مانند مبلغى كه ديگرى حاضر به شير دادن به او باشد ، بشود ، در اين صورت زن احق به بچه است .
هامش
( 1 ) - جامع احاديث الشيعه 26 : 514 ، الباب 58 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 2
( 2 ) - جامع احاديث الشيعه 26 : 514 ، الباب 58 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 3