به طور دقيق تاريخ نمىگذاشتند ، سؤال مىشود كه اگر از روى غفلت و اشتباه در حساب بيش از دو سال شير بدهد آيا چيزى بر عهده پدر و مادر بچه مىآيد ؟
حضرت مىفرمايد : خير .
و اما معناى محتمل ديگر اين است كه مقصود روايت بيان اين معناست كه رضاعى كه مطلوب شرع است و اجرت برايش تعيين شده است ، همان دو سال است و اما زيادهى بر دو سال اگر چه ممنوعيتى ندارد ، ولى آن خاصيت عمل كردن به سنت مستحب و اجرت را ندارد .
ولى همان طورى كه گفته شد معناى ظاهر از روايت همان معناى اول است و ظاهراً منفى در ذيل روايت هم عبارت از كفّاره است و اطلاقش شامل صورت عمد و غير عمد مىشود ، اگر چه فرقى نمىكند كه مختص صورت غير عمد باشد يا شامل صورت عمد هم باشد ؛ چرا كه در هر صورت كفاره مورد نفى قرار مىگيرد يا به دليل اجتهادى و يا به اصل . و در هر حال صدر روايت دلالت بر عدم جواز رضاع بيش از دو سال كرده و ذيل آن هم منافاتى با آن ندارد .
2 - صحيحه حلبى قال قال ابوعبدالله عليه السلام : ليس للمرأة ان تأخذ فى رضاع ولدها اكثر من حولين كاملين فان ارادا الفصال قبل ذلك عن تراض منهما فهو حسن و الفصال الفطام « 1 » .
كه اين روايت در سه شماره از « جامع الاحاديث » آمده است ؛ يعنى از كتابهاى « تهذيب » ، « كافى » و « تفسير عياشى » كما اينكه اين عبارت را شيخ صدوق رحمه الله در « فقيه » از ابى بصير و قاضى نعمان در « دعائم » از حضرت على عليه السلام نقل كرده است « 2 » .
معناى روايت : در معناى اين روايت گفتهاند : يعنى حق ندارد براى بيش از دو سال پولى بگيرد . ولى به نظر من اين احتمال هست كه مراد از « ليس للمرأة ان تاخذ
هامش
( 1 ) - جامع احاديث الشيعه 26 : 502 ، الباب 53 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 1
( 2 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 503 - 502