شده است ، كما اينكه بعضى براى جواز كمتر از بيست و چهار ماه به مقدار بيست و يك ماه به اين آيه تمسك كردهاند به اينكه معناى آيه اين است كه سى ماه بايد باشد و با توجه به اينكه متعارف حمل نه ماه است ، قهراً مفاد آيه اين مىشود كه به مقدار بيست و يك ماه هم شير دادن كفايت مىكند .
ولى به اين استدلال اشكال شده است كه در برخى از روايات براى شش ماه بودن اقلّ حمل و اينكه بيست و چهار ماه هم شير دادن است به اين آيه تمسك شده است و اين استدلال با معنايى كه گفته شد ناسازگار است .
ج - بررسى دليل قول مشهور : به نظر مىرسد كه حق با قول مشهور است كه كم كردن سه ماه از دو سال را جايز دانستهاند و تفصيلى بين حملها قرار ندادهاند و مستند آن هم رواياتى است كه مقدار واجب براى شير دادن را بيست و يك ماه و كمتر از آن را جور و ظلم بر شير خوار دانستهاند « 1 » ، و روشن است كه لفظ جور ظاهر در حرمت است ، الا اينكه قرينهاى از آن منع كند .
و الحمدلله رب العالمين
« * والسلام * »
هامش
( 1 ) - جامع احاديث الشيعه 26 : 504 ، الباب 53 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 8 و 9