توضيح معنا : « خادم » به معناى خدمتكار به مذكر و مؤنث قابل اطلاق است ولى نوعاً به كنيز گفته مىشود . و ضمير « جاءت » هم على المظنون به همان « امرءة » بر مىگردد ، اگر چه اين احتمال هم كه به كنيز برگردد به نحو ضعيف وجود دارد ، و البته احتمال مظنون اين است كه نمىخواهد بگويد كه از اصل تركه بده ، بلكه كأنه مىگويد از سهم خود بچه اجرت رضاع را بده .
2 - « التهذيب » الحسين بن سعيد عن الحسن بن محبوب عن ابن ابى عمير عن بعض اصحابنا عن زرارة قال : سألت ابا جعفر عليه السلام عن رجل مات و ترك امرءة و ذكر مثله « 1 » .
3 - « الدعائم » عن جعفر بن محمد عليه السلام انه سئل عن رجل مات و ذكر مثله الى قوله « من حجرها » « 2 » .
نكته سندى : صاحب كتاب « دعائم » از علماى مهم اسماعيليه است ، البته پيداست كه آدم به آن ملايى اعتقاد به آن نداشته است ، ولى چيزهايى كه براى آنها خواسته است تنظيم كند را - به طورى كه يك قطعهاى از مصادر آن در « ايضاح » هست - از كتب ما برداشته است ، از جمله اين روايت را از « تهذيب » نگرفته است ؛ چرا كه وى متقدم بر شيخ است و در طبقه تلامذه كلينى مثل ابن قولويه است و در سال 463 فوت كرده است ، بلكه از « كافى » و يا از مصادر « كافى » اخذ كرده است و لذا روايت را به امام صادق عليه السلام نسبت داده است نه به امام باقر عليه السلام كه در « تهذيب » آمده است .
4 - « الدعائم » عن على عليه السلام : انه قال فى الذى يطلق امرأته و هى ترضع : « انّها اولى برضاع ولدها ان أحبت ذلك و تأخذ الذى تعطى المرضعة » « 3 » .
توضيح معنا : در اين روايت هم ظهورى در اين ندارد كه آيا بايد اين اجرتى كه به
هامش
( 1 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 506 . الباب 54 من ابواب احكام الاولاد ، ذيل الحديث 1
( 2 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 506 ، الباب 54 من ابواب احكام الاولاد ، ذيل الحديث 1
( 3 ) - جامع احاديث الشيعة 26 : 506 ، الباب 54 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 2