پرداخت اجرت رضاع بچه از مال پدر او مشروط به فقير بودن خود بچه نيست .
در جواب از اين بيان بايد گفت اولًا : مفاد اين روايات - همانطورى كه به زودى بيانش مىآيد - اين است كه در صورت مردن پدر ، اجرت رضاع بايد از سهم بچه از سهم الارث بچه از پدرش داده نشود نه اينكه بايد از اصل تركه پرداخت تا اينكه گفته شود كه به طور مطلق بر عهده پدر و در مالش بوده است . و ثانياً : اينكه به قيد فقير بودن بچه اشاره شده است و گفته شده است كه از سهم الارث او اجرت رضاع پرداخت شود - همانطورى كه قبلًا هم گفته شد - اين گونه حكم كردن ناظر به متعارف است كه بچه از خود چيزى ندارد و لذا به جهت اينكه خيلى خلاف متعارف است كه بچه از خودش مالى داشته باشد ، به نحو مطلق حكم شده است كه بايد اجرت رضاع او از ارث پدرش داده شود .
ج - ذكر روايات بودن اجرت رضاع در ارث پدر
1 - محمد بن يعقوب عن محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن ابن سنان يعنى عبدالله عن ابى عبدالله عليه السلام فى رجل مات و ترك امرءة و معها منه ولد فألقته على خادم لها فارضعته ثم جاءت تطلب رضاع الغلام من الوصى ؟
فقال : لها أجر مثلها و ليس للوصى ان يخرجه من حجرها حتى يدرك و يدافع اليه ماله « 1 » .
نكته سندى : اين عبارت « يعنى عبدالله » از صاحب وسائل است نه از روات قبلى ، و اين دأب مرحوم صاحب جواهر وسائل است كه برخى از اسماء مشترك را تفسير مىكند . در اينجا هم عبدالله بن سنان يك برادرى دارد به نام محمد كه او هم جزو روات از امام صادق عليه السلام است ، ولى خيلى كم از حضرت روايت مىكند و لذا اگر به صورت مطلق « ابن سنان عن ابى عبدالله عليه السلام » گفته شود ، مقصود عبدالله است .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة 16 : 178 ، الباب 71 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 1 . و جامع احاديث الشيعه 26 : 505 ، الباب 54 من ابواب احكام الاولاد ، الحديث 1