بن يحيى العطار عن احمد بن محمد بن عيسى » نيز نقل شده كه اين طريق قطعاً صحيح است . خلاصه اين روايت معتبر است و در آن هيچ حرفى نيست .
2 - روايت ابى خديجه در نقل فقيه :
در فقيه وارد شده كه « و فى رواية ابى خديجه عن ابى عبدالله قال : كل انسان مرتهن بالفطرة و كل مولود مرتهن بالعقيقه » .
دلالت اين نقل بر وجوب عقيقه محكمتر از نقل كافى است چون مقرون به فطرة است و « فطره » بلااشكال واجب است . عقيقه را هم به فطره ضميمه كرده و مىخواهد بگويد اين هم واجب است . منتها در طريق فقيه ، محمد بن على كوفى وجود دارد كه همان ابوسمينه است و وى تضعيف شده است . لذا نقل فقيه هر چند از نظر دلالى قوىتر است ولى از نظر سندى ضعيف است و قابل اعتماد نيست .
3 - روايت مشابه در دعائم و هدايه است كه براى تأييد خوب است .
4 - روايت موثقه سماعة : « عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد و على بن ابراهيم عن أبيه عن عثمان بن عيسى عن سماعة : « قال سألته عن رجل لم يأب عن ولده عنه والده حتى كبروكان غلاماً شاباً أو رجلا قد بلغ قال اذا ضحى عنه أوضح الولد نفسه فقد عن عقيقته و قال قال رسول الله صلى الله عليه و آله المولود مرتهن بعقيقته فكه أبواه أو شركاه » اين روايت سماعه هم يكى از روايات است كه معتبر است . گرچه سماعه به عامى بودن معروف است .
د : دسته ديگر رواياتى است كه عقيقه را ايجاب كرده و به كلمه وجوب تمسك شده است . مانند روايت ابى بصير : عن ابى بصير عن ابى عبدالله عليه السلام قال سألته عن العقيقه أواجبةٌ هى ؟ قال نعم واجبةٌ « 1 » .
يا روايت عمر بن يزيد : روى عمر بن يزيد عن ابى عبدالله عليه السلام قال : سمعته يقول :
هامش
( 1 ) - كافى ، ج 6 ، ص 25