استشمام مىشود كه ايشان نيز قائل به وجوب است . « 1 »
بررسى ادله وجوب عقيقه :
1 - اجماع : مرحوم سيد مرتضى به اجماع استدلال كرده است . ما اين را مكرر عرض كردهايم كه اين اجماعاتى كه در كلام قدما است ، اجماعاتى بر كبريات مسأله است . اين اجماعات را اجماع اجمالى بر نتايج مىدانند و دعواى اجماع بر نتايج مىكنند . يعنى مىخواهند بگويند همه كسانى كه آن كبريات كلى را قبول دارند على نحو الاجمال اين نتيجه را هم قبول دارند .
مثلًا در خلاف هست كه : در اين مسأله اخبار هست ، معارضى هم نيست فدل اجماعهم على ذلك . در حالى كه ممكن است اصلًا فقهاء مسأله را عنوان نكرده باشند ولى چون از نظر فقهاء اين بوده كه اخبارى كه معارض ندارند حجت است و از طرفى ايشان به معارض برخورد نكرده اين را دليل گرفته كه همه اين را قبول دارند و مطلب اجماعى است .
به همين خاطر است كه مىبينيم در آن عصرها ، ادعاى اجماعى با ادعاى اجماع ديگر معارض است و هر كس براى اثبات مطلب خودش به اجماع تمسك مىكند . به عبارت ديگر منشأ ادعاى اجماع استقراء اقوال علماء نبوده .
حال اگر ما در تطبيق كبريات با آن صغرياتش شبهه كرديم قهراً اين اجماعات به درد نمىخورد و موضوع بحث ما از همين قبيل است . بنابراين استدلال مرحوم سيد مرتضى محل اشكال است .
هامش
( 1 ) - مرحوم صاحب جواهر مىفرمايد بعض متأخرى المتأخرين نيز قائل به وجوب شده است . من نفهميدم مراد از اين بعض كيست . شايد صاحب وافى باشد چون مرحوم صاحب وافى ظاهرش اين است كه عنوان را هم وجوب قرار داده است . البته اين خيلى دليل نيست . مرحوم فيض در مفاتيح مستحب مؤكد دانسته است