27 / 1 / 1384 شنبهدرس شمارهء ( 1005 - 1000 ) كتاب النكاح / سال نهم
بسم الله الرحمن الرحيم
عقيقه
مشهور بين علماء استحباب عقيقه براى مولود است . برخى از علماء هم لازم دانستهاند و بعضى هم احتياط كردهاند . طبق نقل مرحوم علامه ، مرحوم ابن جنيد صريحاً لازم دانسته و حدس مىزنم صاحب كشف الرموز هم اين مطلب را نقل كرده است . مرحوم سيد مرتضى در انتصار و مرحوم فاضل آبى در كشف الرموز صريحاً واجب دانستهاند . مرحوم سيد مرتضى حتى دعواى اجماع هم كرده است .
از بعضى از كتب هم استظهار شده است . مثلًا در كافى عنوان باب « باب وجوب العقيقه » است و مرحوم مجلسى از اين استظهار كرده كه ايشان گويا عقيقه را واجب مىداند . البته اين استظهار محل اشكال است ولى اين احتمال هم وجود دارد كه مرحوم كلينى هم عقيقه را واجب بداند .
« وافى » هم عنوان باب را « باب وجوب العقيقه » گفته است . صرف عنوان باب شايد دليلى بر مطلب نباشد ولى وقتى ايشان حديث « المولود مرتهن بالعقيقه » را تفسير مىكند از آن استفاده مىشود كه عقيقه را لازم مىداند . يعنى بدون اداء از شخص منفك نمىشود . شخص مقيد به عقيقه است . مثل اين كه شخص را با عقيقه به هم بستهاند و از شخص تفكيك نمىشود . تا اداء نكند عقيقه با او هست .
بنابراين مرحوم فيض نيز قائل به وجوب مىباشد . چون بعد از اين تفسير ، هيچ بيان ديگرى ندارد كه مثلًا بگويد اين لزوم نيست و تأكد است و لذا به نحوى