تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 7813

مساهمون:

ص٧٨١٣
حالا بحث اين است كه مستند اين مطلب چيست ؟ در كشف اللثام « 1 » مىگويد شايد مستند اين روايتى باشد كه به آن روايت هم سنداً و هم دلالتاً اشكال كرده‌اند ، « عن حسن بن محبوب عن أبى جميلة عن أبان بن تغلب قال سألت أبا عبد الله عليه السلام عن رجل تزوج امرأة فلم تلبس بعد ما اهديت اليه الا أربعة أشهر حتى ولدت جارية فأنكر ولدها و زعمت هى انها حبلت منه ، فقال لا يقبل ذلك منها ، و ان ترافعا الى السلطان تلاعنا و فرق بينهما و لم تحل له أبداً « 2 » » ، وقتى لعان مطرح مىشود استفاده مىشود كه به حسب حكم واقعى چنين احتمالى در كار هست ، و الولد للفراش اقتضا مىكند كه با وجود احتمال ، به فراش ملحق بشود . و از آن طرف هم روايت شش ماه كمتر است كه فرزند را نفى مىكند ، و گويا منظور كشف اللثام اين است كه براى جمع اينها بگوييم كه اختيار هست كه ملحق بشود يا ملحق نشود ، گفته‌اند كه شايد منشأ استدلال اين روايت باشد . بحث سندى : در سند اين روايت جز أبى جميلة اشكالى نيست ، كتابى كه منسوب به ابن غضائرى است ، أبى جميلة مفضل بن صالح را خيلى شديد تضعيف كرده و مىگويد كذاب يضع الحديث ، مرحوم نجاشى و مرحوم شيخ طوسى در شرح حال خود ابى جميله چيزى ندارند ، با اينكه اينها معمولا ملتزم هستند كه اگر نقطه ضعفى هست ، ذكر كنند ، منتها در شرح حال جابر بن يزيد جحفى مىگويد « روى عنه جماعة غمز فيهم و ضعفوا منهم عمرو بن شمر و مفضل بن صالح » ، مرحوم آقاى خوئى از اين عبارت استظهار كرده كه ضعف اين افراد متسالم به بين الاصحاب است ، با اينكه هيچ نحو ظهورى ندارد و هيچ مدلول نيست ، همين كه مرحوم ابن غضائرى تضعيف كرده باشد ، كافى است كه بگويند تضعيفش كرده‌اند ، چنان كه وقتى مرحوم نجاشى ضعيف بگويد ، مىگويند ارباب رجال تضعيفش كرده‌اند . ولى امثال اين تضعيف‌ها كه به احتمال قوى راجع به
هامش
( 1 ) - كشف اللثام ، ج 7 ، ص 534 ( 2 ) - وسائل الشيعة ، ابواب احكام الاولاد ، باب 17 ، ح 10
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 7813 | السيد موسى الشبيري الزنجاني / مؤسسه پژوهشی رای‌ پرداز