مسلمه است .
اين روايت دو طريق دارد : سند اول روايت چنين است : محمد بن يحيى ، عن عبدلله بن محمد ، عن على بن الحكم ، عن ابان ابن عثمان ، عن عبدالرحمن بن ابى عبدالله . در اين سند ، ابان بن عثمان هست كه تحقيق شده و او ناووسى و . . .
نيست . و نيز عبدالله بن محمد بن عيسى مورد تأمل است ، وى برادر احمد بن محمد بن عيسى است ، و لقبش هم بُنان يا بَنان است ، و به نظر مختار ظاهراً معتبر است و هيچ اشكالى نيست ، چون مرحوم شيخ طوسى در استبصار و تهذيب ، و مرحوم صدوق در من لايحضر در موارد زيادى اگر راجع به روايات مناقشهاى باشد ، بحث مىكنند ، و اين عبدالله بن محمد در اسناد متعددى واقع شده ولى حتى در يك مورد هم در تهذيب و استبصار و فقيه و فهرست مرحوم شيخ طوسى و رجال مرحوم نجاشى ، قدحى درباره او نشده است ، و از طرف ديگر اجلاء اكثار روايت از او دارند ، مثل محمد بن على بن محبوب كه از مشايخ قميين و از اجلاء ثقات است ، سعد بن عبد الله اشعرى كه از اجلاء روات و فقهاء مهم است و محمد بن يحيى عطار كه او هم از اجلاء فقهاء است . البته محمد بن احمد بن يحيى هم كه از مشايخ است ، از همين بُنان اكثار روايت دارد ولى درباره او تصريح دارند كه يروى عن الضعفاء و يعتمد المراسيل ، بنابر اين ما او را ذكر نمىكنيم و روايت او از بنان دليل اعتبار بنان نيست ، ولى اكثار روايت ديگران مفيد است . از سوى ديگر عبدالله بن محمد ( بنان ) يكى از مشايخ محمد بن احمد بن يحيى ، صاحب نوادر الحكمة است « 1 » ، چند نفر از نقادين حديث و رجال در آن كار كردهاند و بحث كردهاند كه چه روايتهايى از آن را مىشود عمل كرد ، روى روات بحث كردهاند و كسانى را كه مورد ضعف هستند و نمىشود به روايتشان عمل كرد ، استثناء كردهاند ، كسانى مثل ابن وليد ( محمد بن الحسن بن خالد بن الوليد ، شيخِ مرحوم صدوق ) ، و مرحوم ابن نوح صيرافى در اين كتاب تحقيق كردهاند و بيست و شش نفر را استثناء كردهاند ، در اين مستثنيات بُنان و برادر احمد بن محمد بن عيسى
هامش
( 1 ) - توضيح استاد مدظله : اين كتاب نوادرالحكمة كتابى شبيه به كافى است و قبل از كافى مورد استناد بوده است