حرة و أمه چند روايت هست . البته مرسوم نيست كه ليل براى زمان تعبير شود ، حالا در يوم اينطورى گفته مىشود .
4 - در فقيه نقل كرده است كه « روى ابن أبى عمير عن غير واحد عن محمد بن مسلم قال قلت له . . . ان كانت بكراً فسبعة أيام فان كان ثيبا فثلاثة أيام » « 1 » ، طريق فقيه به ابن ابى عمير طريقى أعلى و خيلى قوى است ، تعبير به غير واحد هم در مواردى به كار مىرود كه اعتبار روايت بيش از وثاقت نقل يك نفر است ، در واقع مىگويد يكى دو تا نيست ، كأنه احتياجى ندارد كه ما شروع كنيم هر كسى از كسى شنيده نقل كنيم ، اين براى محكم بيان كردن به حسب استعمالات عرفى اطلاق مىشود و مرسله نيست ، اگر بگوييد يك نفر يا دو نفر نبودهاند كه اين مطلب را نقل كردهاند ، يعنى مطلب مسلم است و احتياجى ندارد كه سند را ذكر كنند .
5 - روايت هشام بن سالم عن أبى عبد الله . . . « يقيم عندها سبعة أيام » « 2 » ، در طريقش ابراهيم بن هاشم هست كه بين متأخرين مسلم است كه در او حرفى نيست .
6 - موثفة سماعة بن مهران قال « سألته . . . ثلاثة أيام ان كانت بكراً . . . » « 3 » . به هر حال روايتهاى متعدد ديگرى هم در اين باب هست كه مستفيض است ، و اگر مجموعاً حساب شود شايد بيش از ده روايت هست و عدهاى از اينها هم معتبر است و نمىشود از نظر سند مناقشه كنيم ، بنابراين ، اين روايات اشكال سندى ندارند .
مسأله : عبارت جواهر : « ليس له الدخول فى تلك الليلة على الضرة الا لضرورة فيما قطع به الاصحاب كما فى الرياض لمنافاته المعاشرة المزبورة و من الضرورة اعادتها اذا كانت مريضة بل عن المبسوط تقييده بثقل المرض و الا لم يجز فان مكث فى غير ذلك أثم و وجب قضاء زمانه ما لم يقصر بحيث لا يعد اقامة عرفاً فيأثم خاصة » « 4 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ابواب القسم ، باب 2 ، ح 1 ، من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 427 ، ح 4480
( 2 ) - وسائل الشيعه ، همان ، ح 3
( 3 ) - وسائل الشيعه ، همان ، ح 8
( 4 ) - جواهر الكلام ، ج 31 ، ص 164