اختصاص روز به زن خلاف سيره مستمره است . در حالى كه اختصاص روز مثل شب اصلًا قائل ندارد تا به سيره تمسك بشود « 1 » .
با بررسى اقوال عامه نيز مشخص مىشود ، كه نظر مرحوم شيخ و شش بزرگوار ديگر مطابق فتواى عامه است ، و مطلبى كه مرحوم ابن جنيد مىگويد ، مربوط به عامه نيست . در حالى كه انسان طبعاً تصور مىكند كه مناسب اين است كه اگر مرحوم ابن جنيد بر خلاف اماميه نظرى داشته باشد ، حرف عامه را مىزند ، ولى چنان كه در مغنى ابن قدامه آمده عامه ، روز را تابع شب مىدانند .
نكتهاى درباره عبارت شرايع : به نظر مىرسد منظور شرايع از تعبير « قيل يظل فى صبيحتها و هو المروى » نمىتواند غير از حرف مرحوم ابن جنيد باشد ، و بسيار بعيد است كه مرحوم علامه كه شاگرد محقق است و در كتاب مختلف ، ابن جنيد را به عنوان مخالف مشهور ذكر مىكند به جز ابن جنيد مخالفى پيدا نكرده باشد ولى مرحوم محقق پيدا كرده باشد ، و عبارتش ناظر به او باشد . يعنى بعيد است كه محقق از نظر ابن جنيد بىاطلاع باشد و مخالف را كس ديگرى بداند . پس هر دو نفر قول مرحوم ابن جنيد را نقل مىكنند ، منتها تعبير مرحوم ابن جنيد چنان كه علامه نيز نقل كرده است چنين است : « و قيلولة صبيحة تلك الليلة » ، ولى تعبير شرايع از كلام ابن جنيد اين است كه : « يظل عندها » . در واقع بين كلام مرحوم ابن جنيد و روايت ابراهيم كرخى ، و نيز كلام مرحوم محقق و كلام مرحوم علامه ، بايد به نحوى جمع شود ، چون هر دو نفر مستند سخن ابن جنيد را همين روايت مىدانند .
و در ضمن بايد مشخص شود كه ابن جنيد اين سخن را از كجا بيان مىكند ؟
دو توجيه در جواهر آمده است ؛ يكى اين كه بگوييم گرچه ، قيلوله خواب وسط نهار و حدود ظهر است ، ولى مرحوم ابن جنيد از تعبير « قيلوله فى صبيحتها » معناى
هامش
( 1 ) - به نظر مىرسد اين مطلبى كه جواهر دارد از رياض پيدا شده است ، تقريبا همه مطالبى كه در اين بحث مرحوم صاحب جواهر دارد ، در رياض هست