و هم عقد صحيح است و نقل خلافى هم از اماميه تا زمان محقق برخورد نكرديم .
پس اولياء چنين حقى دارند كه مهر دختر را كمتر از مهر المثل قرار دهند . البته روشن است كه نبايد مفسده داشته باشد .
تزويج پدر نسبت به پسر و مسأله مهر :
صورت مسأله : اذا زوج ولده الصغير فان كان له مال فالمهر على الولد و ان كان فقيراً فالمهر فى عهدة الوالد .
اگر پدر فرزند صغير خود را تزويج نمايد در صورتى كه فرزند مالى دارد مهر بر عهده خودش مىباشد و اگر مالى ندارد « 1 » مهر بر عهده پدر مىباشد .
رواياتى كه به آنها استدلال شده است :
هفت روايت در اين مسأله وجود دارد . در جامع الاحاديث ، ج 26 ، 5 روايت را در اين باب نقل كرده ، يك روايت در باب 26 در ابواب مهور و يك روايت در جلد 25 آمده است كه در اينجا به بعضى از آنها اشاره مىكنيم .
1 - روايت فضل بن عبد الملك :
« محمد بن يحيى عن عبد الله بن محمد عن على بن الحكم عن ابان بن عثمان عن الفضل بن عبد الملك قال سألت أبا عبد الله عليه السلام عن رجل يزوج ابنه و هو صغير قال لا بأس قلت يجوز طلاق الاب قال لاقلت على من الصداق قال على الاب ان كان ضمن لهم و ان لم يكن ضمنه فهو على الغلام الا ان لا يكون للغلام مال « 2 » فهو ضامن له و ان لم يكن ضمن و قال اذا زوج الرجل ابنه فذلك الى ابنه و اذا زوج الابنة جاز . « 3 »
بحث ما در صدر روايت است كه مىگويد اگر ضامن شد بر عهده اوست و اگر
هامش
( 1 ) - در شرايع دارد « اگر فقير بود » ولى اين مسامحه در تعبير است ، زيرا در روايت آمده اگر فرزند مالى نداشت يعنى موضوع نداشتن مال است نه فقير بودن .
( 2 ) - توضيح استاد مد ظله : در كافى كلمه « لا » سقط شده است ولى در تهذيب همين روايت را از كافى صحيح نقل كرده است و عجيب است نهاية المرام گفته در هيچ يك از نسخ كافى و تهذيب كلمه « لا » وجود ندارد .
( 3 ) - كافى ، ج 5 ، ص 400 .