17 / 9 / 1383 سهشنبه درس شمارهء ( 700 ) كتاب النكاح / سال هفتم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه ، استاد مد ظله ابتدا ، استدراكى از جلسات قبل را بيان مىفرمايند ( در توضيح وجود قائل به جواز ازدواج جديد در زمان متخلل بين عقد و مبدأ اجل ، بر خلاف نظر صاحب جواهر كه مىفرمود : « لم نتحقق القائل به » ) ، سپس به طرح مسأله انصراف اطلاق اجل در عقد به صورت متصل پرداخته ، ضمن نقل قول فقهاء آن را مسلم عندهم بر مىشمرند و به بيان ادله آنها در مسأله ( انصراف ، متفاهم عرفى و . . . ) مىپردازند . در آخر با قرائت كلام محقق كركى در جامع المقاصد در اين مسأله ، تنافى بدوى در آن را رفع نموده و اصل كلام ايشان را نقد مىنمايند .
* * *
الف ) بيان استدراك از جلسه قبل
در جلسات قبل اشاره به كلام مرحوم صاحب جواهر نموديم . ايشان در مورد جواز تزويج جديد در زمان متخلل بين عقد و مبدأ اجل در فرض صحت انفصال مىفرمود : لم نتحقق القائل به « 1 » و در اشكال به آن گفتيم محقق كركى و شهيد ثانى قائل به جواز اين ازدواج هستند . البته در جلسه قبل با استدراك از اين اشكال بيان كرديم كه با دقت در كلام محقق كركى « 2 » و همچنين با مراجعه به حاشيه ارشاد « 3 » از
هامش
( 1 ) - جواهر الكلام ، ج 30 ، ص 179 .
( 2 ) - جامع المقاصد ، ج 13 ، ص 23 و 48 .
( 3 ) - غاية المراد ( كه حاشيه ارشاد شهيد ثانى با آن چاپ شده ) ج 3 ، ص 83 قال فيه : و ليس لها حينئذ التزويج بغيره فيما بين العقد و الاجل و ان وفت المدة بالاجل و العدة و لا به به عقد جديد و لا له ان يتزوج باختها ما بينهما .