14 / 9 / 1383 شنبه درس شمارهء ( 697 ) كتاب النكاح / سال هفتم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه وجوهى را كه صاحب جواهر براى اختيار قول به عدم جواز متعه انفصالى از كلمات سابقين با ضمائمى ذكر نموده است ، توضيح داده و در آخر به بررسى سند روايت بكّار مىپردازيم .
[ بررسى وجوه صاحب جواهر براى اختيار قول به عدم جواز متعه انفصالى و بررسى سند روايت بكّار ]
* * *
توضيح كلمات صاحب جواهر
صاحب جواهر پس از تعرض به وجوهى كه دلالت بر جواز عقد منقطع منفصل مىكرد و جواب دادن از آنها مىفرمايد « 1 » : مقتضاى انصاف اين است كه حق با قائلين به عدم جواز عقد متعه انفصالى است ، سپس در مرحله اول به ذكر وجوهى كه بر حسب ظاهر كلام ايشان مورد استدلال قائلين به عدم جواز انفصال بوده است مىپردازد و در مرحله دوم برخى وجوه را نيز خود به آنها ضميمه مىنمايد ، كه به توضيح آنها مىپردازيم .
وجوه سابقين براى قول به عدم جواز متعه انفصالى
وجه اول : اينكه نصوص و ادلهاى كه تشريع متعه را بيان مىكنند ، چنين اطلاقى داشته باشند كه ، شامل متعه به صورت منفصل هم بشوند ، محل ترديد است .
وجه دوم : يكى از مؤيدهاى قول به عدم صحت متعه انفصالى ، مسألهاى است
هامش
( 1 ) - جواهر الكلام : 30 ، 180 - 177 .