مدت چند دقيقه كفايت مىكند ؟ صاحب جواهر مىفرمايد : منساق از ادله آن است كه حد اقل زمان در متعه بايد مقدارى باشد كه هر چند داراى ثمره بود ولى در آن شأنيت تمتع نيز وجود داشته باشد . البته فعليت آن بلااشكال معتبر نيست ، پس اگر عقد زوجه صغيره را مدت چند سال قرار دهند كه تا آن زمان - هر چند در التذاذات غير مباشرتى - قابل تمتع گردد بلااشكال كافى خواهد بود .
مرحوم سيد أبو الحسن اصفهانى نيز در وسيله احتياط كرده مىفرمايند : در عقد صغيره بايد اجل به مقدارى باشد كه به حسب نوع ، صلاحيت تمتع وجود داشته باشد .
به نظر ما كلام جواهر و اشكال مرحوم اصفهانى صحيح است و احتياط در همين است چون : در روايات احكام زوجيت بر لفظ « انكحت و زوجت » مترتب نشده است تا اگر اجل يك دقيقه هم باشد كفايت كند و آن احكام مترتب گردد بلكه احكام مذكور بر نفس زوجيت مترتب مىشود ، لذا براى ترتيب اين آثار بايد ازدواجى هر چند انقطاعى كه آن نيز از مصاديق زوجيت است صورت گيرد و چون در عقد بر صغيره به مدت يك لحظه عرفاً « زوجيت » صدق نمىكند لذا احكام آن مثل محرميت ام الزوجه نيز مترتب نمىگردد .
ه - معين بودن اجل
مرحوم محقق در تقدير اجل مىنويسد : « و لا بد ان يكون معينا محروساً من الزيادة و النقصان » بايد اجل به گونهاى باشد كه احتمال كم و زياد در آن نرود . بنابراين نمىتوان اجل را مثل وقت آمدن باران يا رسيدن حجاج قرار داد ، و اين معنا به حسب روايات و فتاوى مسلم است .
در مضمره زراره كه عرض مىكند : هل يجوز ان يتمتع الرجل من المرأة ساعة او ساعتين ؟ امام عليه السلام مىفرمايند : الساعة و الساعتان لا يوقف على حدهما .
صاحب جواهر در بيان حديث مىنويسد : مراد ساعت نجومى و 60 دقيقه