17 / 3 / 1383 يكشنبه درس شمارهء ( 666 ) كتاب النكاح / سال ششم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس جلسه گذشته و اين جلسه :
بحث در اين بود كه آيا در صحت عقد ، اعتقاد متعاقدين نيز دخالت دارد ؟ بدين معنى كه علاوه بر وجود شرايط شرعى صحت عقد لازم است از نقطه نظر اعتقاد طرفين نيز عقد شرعى و صحيح باشد ، بنابراين اگر يكى از متعاقدين عقد را شرعى ندانسته و قصد زنا كرده باشد ، عقد صحيح و شرعى نباشد هر چند شرايط صحت محقق باشد .
در اين جلسه ، براى تنقيح بحث ، در دو مقام بحث كنيم : 1 - مقام ثبوت 2 - مقام اثبات ، و در خلال اين بحث ، روايات مربوطه را مطرح و از حيث دلالت و سند مورد بررسى قرار خواهد گرفت .
* * *
[ آيا در صحت عقد ، اعتقاد متعاقدين نيز دخالت دارد ؟ ]
الف ) بحث پيرامون مقام ثبوت
از نظر مقام ثبوت ، تحقق ازدواج شرعى متوقف بر اين نيست كه طرفين نيز عقد را مشروع بدانند بر اين اساس چنانچه شرايط صحت واقعاً محقق باشد ، عقد اثر مطلوب خود را مىگذارد . به عنوان مثال اگر كسى كه عقد متعه را مشروع نمىداند مانند اهل تسنن ، با اعتقاد به عدم مشروعيت ، به آن تن دهد حال يا به خاطر اينكه عقد متعه عرفاً عقد مىباشد هر چند شرعاً به زعم او محكوم به بطلان است و يا به خاطر اينكه در اعتبار شخص او ، عقد است و لو در اعتبار شرع باز به زعم او محكوم