16 / 3 / 1383 شنبه درس شمارهء ( 665 ) كتاب النكاح / سال ششم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه ابتداء به روايات متعارض در مطلوبيت يا عدم مطلوبيت متعه اشاره نموده و راه حل تعارض آنها را متذكر مىشويم ، سپس مسأله اعتبار الفاظ مخصوص در عقد متعه را بررسى نموده و در انتهاء از جواز متعه نمودن زن سنى بحث مىكنيم .
* * *
تعارض روايات متعه در مطلوبيت و عدم آن
در بين روايات متعه نسبت به مطلوبيت يا عدم مطلوبيت ازدواج موقت يك نحوه تعارض بدوى وجود دارد ، رواياتى ترغيب به آن كرده و دلالت بر انجام آن توسط پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امير المؤمنين عليه السلام مىكند ، در مقابل آنها رواياتى هست كه شبيه به نهى يا حرمت است ، حال بايد ببينيم كه چگونه بايد بين دو دسته از روايات جمع نماييم ؟
از روايات دلالتكننده بر مذمت و نهى از متعه يك روايتى است كه در كتاب حسين بن سعيد و به تعبير ديگر در نوادر احمد بن محمد بن يحيى اين گونه است كه : ابن ابى عمير عن هشام بن الحكم عن ابى عبد الله عليه السلام فى المتعة ؟ قال : ما تفعلها عندنا الا الفواجر « 1 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، الباب 9 ، من ابواب المتعة ، الحديث 5 ، ج 14 ، ص 456 .