13 / 3 / 1383 چهارشنبه درس شمارهء ( 664 ) كتاب النكاح / سال ششم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه در ابتداء در طى تتمّهاى معناى روشنتر يكى ، دو تا از روايات گذشته را ذكر مىكنيم ، سپس بيان نحوه جمع بين روايات باب را تكميل مىنماييم ، و به دنبال آن اسناد چند روايت از روايات گذشته را بررسى كرده و در انتهاء به اعتبار ايجاب و قبول در نكاح منقطع اشاره و روايت مشتمل بر قضيه مخالف با اعتبار مذكور را مورد نظر قرار مىدهيم .
* * *
تتمه بحث از كراهت ازدواج با قابله خود
دو روايت بود كه ذكر معناى روشن آنها باقى ماند و مطلبى هم در جمع بين ادله هست كه اگر چه اصل مطلب ذكر شد ، لكن براى تكميل بحث ، آن را امروز متعرض مىشويم .
روايت اول : خبر معاوية بن عمار است كه در جواب سؤال از حليت قابله براى مولود مىفرمايد : اگر علاوه بر قابلگى آن را تربيت هم بكند ، بر او حرام مىشود و اما اگر فقط قابلگى كرده باشد « فالقوابل اكثر من ذلك « 1 » » . اين عبارت را محقق در معتبر در بحث طهارت و در مرآة العقول ، وافى و حدائق معنا كردهاند و شايد روشنترين معنا را محقق ذكر نموده است ، چرا كه تعبير به « اكثر من ذلك » در روايات در سه جا وارد
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة ، الباب 29 من ابواب ما يحرم بالمصاهرة و نحوه ، الحديث 2 ، ج 14 ، ص 386 .