نداريم كه خطبه كردن و حتى نكاح كسى كه نكاح او جايز نيست تا مادامىكه ترتيب اثر خارجى داده نشود ، آن هم مستقلًا جزء محرمات باشد و به بيان ديگر ، ما دليلى نداريم كه صرف اجراى صيغه عقد بدون قصد تشريع و بدون ترتيب اثر خارجى حرام باشد . لذا وقتى خود عقد كردن در حال عده با توضيحى كه داديم يعنى بدون ترتيب اثر خارجى حرام نيست لذا خطبه او نيز اشكالى ندارد .
و عدم جواز خطبه در اين فرض كه عده خود زوج است از اصول مسائل نيست كه بگوييم حتما از جانب معصوم به ما رسيده است ، با اينكه مبتنى بر دلائلى نظير نزديك شدن به حرام و مانند آن است كه آن ادله تمام نيستند .
به نظر مىرسد اين كار اگر در عده غير صورت گيرد چون يك نحوه هتكى به زوج او است و شارع نمىخواهد اين هتك واقع شود و لذا آن را حرام كرده است .
اما بايد دانست اگر كسى مرتكب اين حرام شد ، اين كار موجب حرمت ابد براى او نمىشود و چنين زنى در روايات ، جزء محرمات ابديه به شمار نيامده است .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 5912
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٥٩١٢