كسى عادل و مجتهد و مرد و حر و طاهر المولد و . . . ، بود تقليد از او جايز است .
با اين مقدمه حرف ما اين است كه آنچه در روايت زياد بن سوقه به نظر مىرسد اين است كه امام ( عليه السلام ) در مقام ذكر شرايط معتبر در باب نشر حرمت به واسطه رضاع ، مىباشند چرا كه در روايت چندين شرط ( وصف ) مختلف ذكر نمودهاند متن روايت اين است « هل للرضاع حدٌّ يؤخذ به ؟ فقال : « لا يحرم الرضاع اقل من رضاع يوم و ليلة ، او خمس عشرة رضعة متواليات من امرأة واحدة ، من لبن فحل واحد ، لم يفصل بينها رضعة امرأة غيرها الحديث « 1 » » .
با توجه به اين تفصيلى كه امام ( عليه السلام ) در جواب سؤال فرمودهاند معلوم مىشود كه حضرت در مقام بيان تمامى شرايط معتبر بودهاند ، لذا مىتوان از باب مفهوم وصف نتيجه گرفت كه رضاع يوم و ليلة او خمس عشره رضعه موجب نشر حرمت مىشود .
و اساساً اينكه هيچ كدام يك از ما ، تا قبل از توجه به اين اشكال مرحوم نراقى چنين شبههاى مبنى بر عدم مفهوم برايمان مطرح نمىشد خود دليل بر اين است كه استفاده مفهوم از روايت زياد ، بسيار عرفى است .
ج ) نتيجهگيرى نهايى در اصل بحث ( اعتبار زمان يك شبانه روز در نشر حرمت )
وجود اجماع بسيط : همان طورى كه در ابتداى جلسه متذكر شديم شايد بتوان در محل كلام ادعاى اجماع بسيط كرد به اين معنا كه تمامى قائلين به اقوال متعدد در مسأله مثل قول به يك شبانه روز ، سه شبانه روز ، پانزده رضعه اتفاق نظر دارند كه غير از اين اقوال قول ديگرى را نمىتوان احداث كرد ، نمىتوان تمامى اين روايت متعدد كه دلالت بر اين اقوال مىكند هيچ كدام اعتبار ندارد و بايد كنار گذاشته شود و تنها روايت يك سال يا دو سال معتبر است اين حرف بسيار مستبعدى به نظر
هامش
( 1 ) - الوسائل 20 / 374 ، ابواب ما يحرم بالرضاع ، ب 2 ، ج 1 .