و شدّ العظم » پس كسى كه يك شبانه روز شير مىدهد ليكن برخى از رضعات آن ناقص است چنانچه شك داشته باشد كه آن مقدار رشدى كه از نظر شارع مقدس موجب حرمت مىگردد حاصل شده يا خير ؟ نمىتوانيم به عموم رضاع تمسك كنيم بلكه عموم « لا يحرم » كه اخص از عام فوق است اقتضاء عدم تحريم مىكند ، بنابراين علاوه بر استصحاب ، مقتضاى روايات نيز عدم نشر حرمت است . بلى اگر دلالت موثقه زياد را تمام بدانيم با اين روايات تعارض مىكنند و چنانچه ترجيحى نباشد مقتضاى اصل رجوع عمومات فوقانى تحريم است « 1 » .
مناقشه استاد مد ظله :
اولًا : ما عرض كرديم كه دلالت روايت زياد بن سوقه بر اعتبار زمان تمام است و دليل آن منحصر به اجماع نيست تا در ثبوت آن مناقشه كنيم و اگر قبول كرديم قدر متيقن بگيريم .
ثانياً : رواياتى كه ملاك نشر حرمت را تأثير رضاع در رشد كودك مىداند با روايات عدد و زمان متعارض نيست چون مستفاد از ادله اين است كه ملاك اصلى اثرگذارى رضاع است و چون انبات لحم و اشتداد عظم مراتب فراوانى دارد شارع مقدس مقدار رشدى را كه معمولًا با 15 رضعه يا رضاع يك شبانه روز حاصل مىشود به عنوان ضابطهء رشد محرّم پذيرفته است و اين تأثيرگذارى حكمت كفايت عدد و زمان است لذا اگر با 15 رضعه يا يك شبانه روز رشدى كه عرفاً انبات لحم و اشتداد لحم صدق كند ، نيز حاصل نشود . اين رضاع نشر حرمت مىكند بنابراين در صورت تحقق عدد يا زمان نشر حرمت مىشود هر چند اثرى حاصل نگردد . خلاصه آن كه ، بين رواياتى كه معيار منحصر نشر حرمت را اثر دانسته و رواياتى كه در عدد و زمان اثبات نشر حرمت كرده ، تعارضى نيست تا نوبت به رجوع به عمومات فوق برسد . ادامه بحث در جلسه آينده ، ان شاء الله . « * و السلام * »
هامش
( 1 ) - مستند الشيعة ، آل البيت ، ج 16 ، ص 243 و 253