ان قلت : به قرينه اينكه ايشان عدد را به عنوان معيار ديگر اصلا ذكر نكرده ، ممكن است وى با اين عبارت در مقام بيان كميت عددى بوده ، منتهى تصحيفى در كلامش صورت گرفته است و صحيح آن چنين است : « و لا يحرم من الرضاع الارضاع خمس عشرة رضعة و ليس بينها رضاع » .
قلت : مىتوان مطمئن شد كه تصحيفى صورت نگرفته زيرا عدم ذكر عدد در كلام ايشان ممكن است به اين جهت باشد كه وى مانند برخى ديگر كه در دليل آن اشكال كردهاند او نيز دليل عدد را مخدوش مىدانسته كه نامى از آن نبرده است ، علاوه بر اينكه صدوق همين عبارت را در مقنع هم آورده و بعيد است در هر دو كتاب تصحيف صورت گرفته باشد لذا ما مطمئن مىشويم كه نه تنها عبارت هدايه به همين نحو بوده كه به دست ما رسيده بلكه او و استادش محمد بن حسن بن وليد نيز به آن فتوى داده و آن را مفاد روايت هم مىدانستهاند . البته در اين مقنع مطبوع كه فعلا در دست است عبارت پانزده مرتبه آمده است : « لا يحرم من الرضاع الا ما انبت اللحم و شد العظم قال و سئل الصادق ( عليه السلام ) هل لذلك حد فقال : لا يحرم من الرضاع الارضاع يوم و ليلة او خمس عشرة رضعة متواليات لا يفصل بينهن « 1 » » ولى شش تن از فقها از مقنع صدوق « 2 » عبارتى نقل مىكنند كه غير از اينكه آن عبارت مطابق فتواى او در هدايه است مشتمل بر زياداتى نيز مىباشد كه قابليت حمل بر تصحيف نداشته و معلوم مىشود آن زيادات كه مفاد روايت هم بوده اصلا به دست ما نرسيده است . اين شش فقيه عبارتند از : علامه در مختلف و همشيره زاده او در كنز الفوائد و فاضل مقداد در تنقيح و ابن فهد در مهذب البارع و صاحب مدارك در نهاية المرام و بحرانى در حدائق ، عباراتى كه آنان نقل مىكنند چنين است : « روى انه لا يحرم من الرضاع الا رضاع خمسة عشر يوما و لياليهن ليس بَينهنَّ رضاع ، قال : و به كان يفتى شيخنا محمد بن
هامش
( 1 ) - وسائل ابواب ما يحرم بالرضاع ، باب 2 ، ج 14 .
( 2 ) - غير از فاضل مقداد كه اين عبارت را فقط به صدوق نسبت داده ، ديگران آن را به كتابش مقنع نسبت مىدهند .