موضوعيتى ندارد ، در حالى كه ظاهر روايت مىخواهد نشر حرمت را منحصر در اين طوائف ثلاثه نمايد كما افاده الشيخ الطوسى ( رحمه الله ) ايضاً : بله با توجه به اينكه اين حكم خلاف اجماع است پس از اين ظاهر صرف نظر مىنماييم . پس مقتضاى جمع الادلّة يا اجماع ، نفى اين ظاهر است به جاى طرح اصل خبر و اين حرف درست است نه حرف آقاى خويى كه اصلًا از اول ظاهر روايت را قبول نمىكند و بلكه معنايى ديگر را استظهار مىنمايد . بنابراين اگر قرائن ديگر نبود ما مىگفتيم بايد قدر بسيار زيادى به او شير بدهد تا مادر رضاعى بشود و ده رضعه و پانزده رضعه كفايت نمىكند ؛ زيرا ظاهر روايت همين است و متناسب به ارضاع اجبارى ، كثرت ارضاع است .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 4746
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص٤٧٤٦