وظيفه هر يك از طرفين اين است كه به قرار خود پايبند باشند و انجام عقود منافى با عقد اول تخلف از وفاء به عقد اول است .
نقد مرحوم آقاى خويى به استدلال به أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
:
مرحوم آقاى خويى فرمودهاند : عقد كه موضوع
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
است عبارت از دو التزام مرتبط به يكديگر است و انشايى كه از يك طرف فضولى باشد چون التزامى از آن طرف صورت نگرفته عقد نيست تا وجوب وفاء داشته باشد .
نقد فرمايش مرحوم آقاى خويى رحمه الله
اين فرمايش به نظر ما محل مناقشه است چون فضولى هم مضمون عقد را انشاء كرده است يعنى وقتى قرار مىگذارد كه زينب همسر زيد باشد و اين زوجيت را انشاء مىكند عقد نكاح محقق شده است اما اين كه اين عقد نكاح را عرف يا شارع مقدس تنفيذ مىكنند يا خير مسأله ديگرى است و التزامى كه در تحقق عقد معتبر است التزام انشايى است و اين امر حتى از فضولى هم محقق شده است ، لذا در صدق عقد نبايد ترديد كرد .
نقد استاد مد ظله به استدلال به أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
:
اشكال اول : با توجه به اين كه « عقد » كه موضوع
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
است محقق شده اگر استدلال به اين آيه شريفه صحيح باشد صحّت واقعيه چنين عقدى اثبات شده در نتيجه تمام احكام زوجيت اعم از احكام الزامى مانند حرمت نكاح خواهرزن و احكام ترخيصى مانند جواز نظر و استمتاع بايد ثابت باشد و بطلان اين مطلب روشن است ، همچنان كه در جلسه قبل گذشت .
اشكال دوم : همچنان كه در مباحث گذشته به تفصيل گفتهايم
أَوْفُوا بِالْعُقُودِ
مشرع