تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 4532

مساهمون:

ص٤٥٣٢

15 / 10 / 1381 يكشنبه درس شمارهء ( 487 ) كتاب النكاح / سال پنجم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس اين جلسه :

در اين جلسه استدلال مرحوم نائينى و استدلال مرحوم شيخ انصارى بر اينكه اصيل نمىتواند قبل از اجازه اصيل مقابل ، به عقد منافى اقدام كند ، مطرح گرديده و مورد نقد استاد قرار مىگيرند . آنگاه فتواى مرحوم سيد كه مبتنى بر مبناى كشف حقيقى است مطرح شده و در نهايت ، استاد مد ظله نظر خود را كه بر مبناى كشف حكمى است ، ارائه مىدهند . * * *

نظر مرحوم نائينى :

گفتيم كه نظر مرحوم نائينى زمانى كه عقدى بين يك فضولى و يك اصيل واقع مىشود ، طرفى كه اصيل است قبل از اجازهء من له العقد نمىتواند عقد ديگرى كه منافات با عقد اول دارد انجام دهد چون او التزام خود را به طرف مقابل تمليك كرده و لذا نمىتواند كارى بر خلاف التزام خود انجام دهد . فقط طرف مقابل است كه مالك التزام است و اختيار امضا يا ابطال را در دست دارد .

اشكال استاد مد ظله بر فرمايش مرحوم نائينى :

وجه اين فرمايش ايشان براى ما معلوم نيست كه آيا مقصود از تمليك التزام اين است كه شخص انشاء تمليك كرده يعنى در واقع دو انشاء از او محقَّق شده ، يكى انشاء نكاح كه جزء عقود است و نياز به انشاء قبول از طرف مقابل دارد و ديگرى انشاء التزام به نكاح كه جزء ايقاعات است و نياز به قبول هم ندارد ، يا اينكه مقصود