20 / 11 / 1380 شنبه درس شمارهء ( 398 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات قبل اين مسأله عنوان مىگردد كه مردى ادعاى زوجيت زنى را دارد و آن زن آن را انكار مىكند ولى زن ديگرى ( كه زوجيت وى با زوجيت زن مورد ادعاى مرد نمىسازد ) مدعى زوجيت مرد مىباشد . در اينجا صور مختلفى وجود دارد .
بحث به صورت بينه داشتن هر دو طرف كشيده شده ، در اين جلسه صورت تقدّم زمانى مورد شهادت يك بينه بر بينه ديگر بررسى مىگردد ، ابتداء كلام مصنّف كه در برخى صورتها به تقديم بينه اوّل حكم كرده و در برخى صورتها در مسأله ترديد نمودهاند مطرح ساخته و اين دو اشكال را كه سبق زمانى منشأ ترجيح نمىگردد و نيز در صورت عدم تنافى مفاد دو بينه نبايد در حكم بر طبق بينه دوم ترديد كرد توضيح داده ، با استناد به مبانى اصولى همچون مرجّح بودن اصل در باب ادله متعارضه و عدم تقدّم اصاله الصحه بر استصحابى كه در غير مورد آن جارى مىگردد ، در صدد توجيه كلام مصنف بر مىآييم .
* * *
الف ) توضيح كلام سيد درباره تقدم مورد يكى از دو بيّنه بر مورد بيّنه ديگر :
1 ) طرح بحث :
موضوع بحث اين بود كه مردى ادعاى زوجيت زنى را دارد و آن زن انكار مىكند .
زن ديگرى كه همسرى هر دو نسبت به آن مرد شرعاً صحيح نيست ، ادعاى زوجيت